Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] lipca 2012 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W., uchyliło w całości decyzję z dnia [...] czerwca 2012 r. nr [...] działającego z upoważnienia Wójta Gminy Ś., Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w Ś. w przedmiocie przyznania świadczenia pielęgnacyjnego.
W uzasadnieniu decyzji pouczono stronę o prawie wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w terminie 30 dni od dnia jej doręczenia. Strona decyzję otrzymała w dniu 26 lipca 2012 r.
W dniu 27 sierpnia 2012 r. skarżący przesłał bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na przedmiotową decyzję. Powyższą skargę, która wpłynęła do Sądu w dniu 28 sierpnia 2012 r. przesłano w dniu 28 sierpnia 2012 r. zgodnie z właściwością do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje:
Stosownie do treści przepisu art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 poz. 270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a., skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Przy czym, w myśl art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Natomiast zgodnie z art. 83 § 1 p.p.s.a., terminy oblicza się według przepisów prawa cywilnego z zastrzeżeniem § 2, który określa, że jeżeli ostatni dzień przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy.
W rozpoznawanej sprawie, decyzję stanowiącą przedmiot skargi wraz z prawidłowym pouczeniem o terminie i sposobie wniesienia środka zaskarżenia do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, doręczono skarżącej w dniu 26 lipca 2012 r. Zatem ostatni dzień do wniesienia skargi, zgodnie z art. 83 § 2 p.p.s.a., przypadał na dzień 27 sierpnia 2012 r. Oznacza to, że dzień 27 sierpnia 2012 r. - z zachowaniem wymogu określonego w art. 54 § 1 p.p.s.a. - był ostatnim dniem na uruchomienie postępowania sądowoadministracyjnego w przedmiotowej sprawie. Tymczasem z akt sprawy wynika, że pomimo prawidłowego pouczenia zawartego w zaskarżonej decyzji, E. M. złożyła skargę bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu.
Z kolei przekazanie skargi Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w W. nastąpiło w dniu 28 sierpnia 2012 r., czyli już po upływie terminu do wniesienia skargi. W takim przypadku liczy się bowiem nie data nadania skargi przez stronę skarżącą w placówce pocztowej, lecz data przekazania skargi przez sąd właściwemu organowi administracyjnemu (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14 listopada 1973 r. sygn. akt II CZ 183/73, OSP 1974 Nr 5 poz. 97). W tym miejscy przypomnieć należy, że zgodnie z art. 98 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153 poz. 1271 ze zm.) w okresie dwóch lat od dnia wejścia w życie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, czyli do końca 2005 r. skargę wniesioną bezpośrednio do sądu administracyjnego, jeżeli wniesiona została w terminie określonym w art. 53 § 1 p.p.s.a, sąd administracyjny przekazywał organowi, którego działania lub bezczynności dotyczy skarga.
Skarga taka, wniesiona z zachowaniem trzydziestodniowego terminu bezpośrednio do sądu administracyjnego, była prawnie skuteczna, a termin wyznaczała data nadania skargi w placówce pocztowej bądź złożenia w biurze podawczym sądu administracyjnego. Jednak od dnia 1 stycznia 2006 r., w przypadku, gdy strona wnosi skargę bezpośrednio do sądu administracyjnego, dniem złożenia skargi w organie administracyjnym, za pośrednictwem którego skarga powinna zostać wniesiona, jest dzień przekazania skargi przez Sąd temu organowi.
W świetle powyższego należy stwierdzić, że skarżąca wniosła skargę z uchybieniem ustawowego terminu określonego w art. 53 § 1 p.p.s.a, co czyni skargę spóźnioną.
Zauważyć należy, że skarżąca nie złożyła wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.
Mając zatem na uwadze, iż czynność w postępowaniu podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna, skargę należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a, co orzeczono w sentencji postanowienia.