Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 22 kwietnia 2022 r., sygn. akt IV SA/Wr [...]Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu oddalił w całości skargę M. F. (dalej: strona, skarżący) na czynność D. Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków we W. Delegatura w J.G.(dalej: organ) w przedmiocie odmowy wykreślenia budynku z gminnej ewidencji zabytków.
W dniu 6 czerwca 2022 r. doręczono pełnomocnikowi strony odpis ww. wyroku. W odpisie wyroku popełniono oczywistą omyłkę polegającą na określeniu aktu będącego przedmiotem zaskarżenia jako: "decyzji", zamiast "czynności" organu.
Pismem z dnia 27 czerwca 2022 r. skarżący, reprezentowany przez pełnomocnika, wniósł o sprostowanie oczywistej omyłki pisarskiej w wyroku z dnia 22 kwietnia 2022 r. wskazując, że przedmiotem zaskarżenia była czynność materialnotechniczna organu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329 - dalej: p.p.s.a.), sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Stosownie do art. 156 § 2 zdanie pierwsze p.p.s.a., sprostowanie sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym. Zgodnie z treścią art. 159 p.p.s.a., wniosek o sprostowanie, uzupełnienie lub wykładnię wyroku nie ma wpływu na bieg terminu do wniesienia środka zaskarżenia. Z treści tego przepisu wynika, że sprostowanie wyroku może nastąpić nie tylko z urzędu, ale także na wniosek.
Przedmiotem sprostowania może być każdy wyrok. Sprostowaniu mogą podlegać zarówno wadliwości sentencji, jak i uzasadnienia wyroku.
W okolicznościach przedmiotowej sprawy strona wniosła o sprostowanie, na podstawie art. 156 § 1 p.p.s.a., oczywistej omyłki pisarskiej polegającej na określeniu aktu będącego przedmiotem zaskarżenia jako: "decyzji", zamiast "czynności materialnotechnicznej" organu. Tymczasem z akt sprawy wynika jednoznacznie, że powyższą omyłkę popełniono wyłącznie w sporządzonym odpisie wyroku z dnia 22 kwietnia 2022 r. natomiast oryginał wyroku takowego błędu nie zawiera.
Mając powyższe na uwadze, zgodnie z art. 156 § 1 p.p.s.a., należało orzec jak w sentencji postanowienia.