Uzasadnienie
Pismem z dnia 10 września 2013 r. E. C., dalej skarżąca, wniosła skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w J. G. z dnia [...] sierpnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania specjalnego zasiłku opiekuńczego.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego. Podał, że skargę skarżącej uwzględnił w całości w trybie art. 54 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej p.p.s.a. i wydał w dniu 8 października 2013 r. decyzję nr [...], którą uwzględnił skargę skarżącej i uchylił zaskarżoną decyzję własną z dnia 19 sierpnia 2013 r. oraz poprzedzającą ją decyzję wydaną z upoważnienia Burmistrza Gminy i Miasta L. z dnia [...] lipca 2013 r. nr [...] oraz przyznał skarżącej prawo do specjalnego zasiłku opiekuńczego.
Pismem z dnia 29 października 2013 r. skarżąca cofnęła wniesioną skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W myśl art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Skuteczność cofnięcia skargi uzależniona jest – według art. 60 zdanie 3 p.p.s.a. – od wyniku badania sprawy przez Sąd w przedmiocie dopuszczalności dokonania tej czynności procesowej. Niedopuszczalność cofnięcia skargi stwierdzana jest przy tym jedynie w przypadku ustalenia, że wniosek strony skarżącej zmierza do obejścia prawa lub spowodowałby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
W świetle materiału zebranego w sprawie, cofnięcie skargi nie budzi - z tego punktu widzenia – żadnych wątpliwości.
W konsekwencji, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., postępowanie wszczęte wniesieniem skargi podlegało umorzeniu.