Uzasadnienie
Dot. J. k.
Postanowieniem z dnia 18 marca 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we W. odrzucił skargę skarżącego o wznowienie postępowania sądowego.
Skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata. W jego uzasadnieniu podał, że jego wniosek jest zasadny, ponieważ nie posiada środków finansowych na opłacenie adwokata. Mieszka i prowadzi wspólne gospodarstwo domowe razem z żoną, pasierbicą w wieku 19 lat i trójką wspólnych dzieci w wieku: jedno 14 lat, a dwoje w wieku 2 lat. Utrzymuje się z wynagrodzenia za pracę w wysokości 936 zł, żona nie pracuje i otrzymuje alimenty na pasierbicę w wysokości 300 zł. Ponadto rodzina otrzymuje z pomocy społecznej zasiłki rodzinne na czworo dzieci w łącznej kwocie 388 zł miesięcznie, a poza tym otrzymała zasiłek okresowy od [...] do [....] 2008 r. w wysokości 233 zł miesięcznie i zasiłek celowy w wysokości 100 zł na opłacenie rachunku za energię elektryczną i dożywanie dzieci. Nie posiada mieszkania i innych nieruchomości, oszczędności, przedmiotów i papierów wartościowych. Żona jest właścicielem domu o powierzchni 126 m2.
Zgodnie z art. 245 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) ustanowienie adwokata obejmuje prawo pomocy w zakresie częściowym.
Przepis art. 246 § 1 pkt 2 cytowanej ustawy stanowi, że przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodzinny.
Mając na uwadze, iż skarżący utrzymuje sześcioosobową rodzinę z niskiego wynagrodzenia za pracę i z zasiłków z pomocy społecznej, a ponadto nie posiada majątku oraz wymóg sporządzenia skargi kasacyjnej przez profesjonalnego pełnomocnika przyjąć należy, iż wykazał on, że spełnia przesłanki warunkujące ustanowienie adwokata.
Z tych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w sentencji.
dot. I. K.
Postanowieniem z dnia 18 marca 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we W. odrzucił skargę skarżącej o wznowienie postępowania sądowego.
Skarżąca złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata. W jego uzasadnieniu podała, że jej wniosek jest zasadny, ponieważ nie posiada środków finansowych na opłacenie adwokata. Mieszka i prowadzi wspólne gospodarstwo domowe razem z mężem, córką w wieku 19 lat i trójką wspólnych dzieci w wieku: jedno 14 lat, a dwoje w wieku 2 lat. Skarżąca nie pracuje i otrzymuje alimenty na starszą córkę w wysokości 300 zł. Mąż otrzymuje wynagrodzenie za pracę w wysokości 936 zł. Ponadto rodzina otrzymuje z pomocy społecznej zasiłki rodzinne na czworo dzieci w łącznej kwocie 388 zł miesięcznie, a poza tym otrzymała zasiłek okresowy od [...] do [...] 2008 r. w wysokości 233 zł miesięcznie i zasiłek celowy w wysokości 100 zł. Skarżąca jest właścicielem domu o powierzchni 126 m2 i nie posiada innych nieruchomości, oszczędności, przedmiotów i papierów wartościowych.
Zgodnie z art. 245 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) ustanowienie adwokata obejmuje prawo pomocy w zakresie częściowym.
Przepis art. 246 § 1 pkt 2 cytowanej ustawy stanowi, że przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodzinny.
Mając na uwadze, iż skarżąca wraz z mężem utrzymuje sześcioosobową rodzinę z niskiego wynagrodzenia za pracę pobieranego przez męża i z zasiłków z pomocy społecznej, a ponadto nie posiada majątku oraz wymóg sporządzenia skargi kasacyjnej przez profesjonalnego pełnomocnika przyjąć należy, iż wykazała ona, że spełnia przesłanki warunkujące ustanowienie adwokata.
Z tych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w sentencji.