Uzasadnienie
Pismem z dnia 25 lipca 2014 r. Wojewoda D. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, skargę na uchwałę Rady Miejskiej w L. z dnia [...]r. nr [...]w sprawie określenia zasad zwrotu wydatków na pomoc rzeczową, zasiłki na ekonomiczne usamodzielnienie, zasiłki okresowe i zasiłki celowe przyznawane pod warunkiem zwrotu, realizowane jako zadanie własne gminy.
Pismem z dnia 13 października 2014 r. pełnomocnik Wojewody Dolnośląskiego cofnął skargę na powyższą uchwałę.
W uzasadnieniu wskazał, że na sesji w dniu [...]r. Rada Miejska w Lubawce podjęła uchwalę nr [...]w sprawie zmiany zaskarżonej uchwały, uchylając kwestionowane przez organ nadzoru zapisy.
Pełnomocnik organ nadzoru podkreślił także, że z odpowiedzi na skargę wynika, że zaskarżona uchwała nie była podstawą wydania dotychczas żadnej decyzji administracyjnej w indywidualnej sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zgodnie z przepisem art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Po myśli zaś art. 161 § 1 pkt 1 powołanej ustawy Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania (...) jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę.
Ponieważ w okolicznościach niniejszej sprawy, cofnięcie skargi uznać należy za skuteczne – postępowanie podlegało umorzeniu.
Z tych też względów orzeczono jak w sentencji postanowienia.