Uzasadnienie
J. K. pismem z dnia [...] wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na czynność Wojskowego Biura Emerytalnego we W. z dnia [...] polegającą na obliczeniu należności i wypłaceniu świadczenia pieniężnego przyznanego mu decyzją Nr [...] Komendanta Wojskowej Komendy Uzupełnień w J. G. z dnia [...].
Skarżący wniósł o zobowiązanie Wojskowego Biura Emerytalnego we W. do wypłaty na jego rzecz świadczenia pieniężnego w wysokości ustalonej wyżej wskazaną decyzją Nr [...].
W odpowiedzi na skargę Wojskowe Biuro Emerytalne we W. wniosło o jej odrzucenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z przepisem art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie.
W myśl § 2 wyżej wskazanego przepisu kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
- 1) decyzje administracyjne;
- 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
- 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
- 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
- 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
- 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
- 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4.
Stosownie do art. 3 § 3 cytowanej ustawy sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach.
Decyzją Komendanta Wojskowej Komendy Uzupełnień w J. G. z dnia [...] Nr [...] przyznano J. K. prawo do świadczenia pieniężnego, przez okres jednego roku po zwolnieniu z zawodowej służby wojskowej, w wysokości uposażenia zasadniczego wraz z dodatkami o charakterze stałym, należnego w ostatnim dniu pełnienia służby, zaś wypłatę tego świadczenia powierzono Wojskowemu Biuru Emerytalnemu we W. Czynności naliczenia należności Wojskowe Biuro Emerytalne dokonało w dniu [...]. Czynność tę J. K. zaskarżył w niniejszym postępowaniu.
Wbrew twierdzeniom skarżącego "obliczenie należności świadczenia pieniężnego przysługującego przez 12 miesięcy po zwolnieniu z zawodowej służby wojskowej", dokonane dnia [...], nie jest czynnością, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Norma ta odnosi się do aktów lub czynności dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, co oznacza konieczność istnienia ścisłego i bezpośredniego związku między działaniem (zaniechaniem) organu administracji, a możliwością realizacji przez stronę uprawnienia (obowiązku) wynikającego z przepisu prawa. Chodzi więc o akty lub czynności o charakterze władczym, a władcze działanie to takie, w którym o treści uprawnienia lub obowiązku przesądza jednostronnie organ wykonujący administrację publiczną; adresat jest związany tym jednostronnym działaniem, z kolei jednostronne działanie jest zagwarantowane możliwością stosowania środków przymusu państwowego (wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 20 września 2006r., sygn. akt II SA/Ol 456/06, LEX nr 193384).
Tymczasem o uprawnieniu skarżącego do świadczenia pieniężnego orzeczono decyzją z dnia [...], zaś "czynność" z dnia [...] miała na celu jedynie uściślenie wszystkich jego składników. Wobec tego nie można jej potraktować jako czynności podlegającej kognicji sądu administracyjnego.
Na marginesie należy wyjaśnić, że w trybie art. 3 § 2 pkt 4 cytowanej ustawy mogą być zaskarżane czynności materialno - techniczne, np. czynność zameldowania lub ustalenia opłaty za określonego rodzaju zezwolenie organu administracji; akty rejestracji lub wykreślenie z określonego rejestru, np. w zakresie aktów stanu cywilnego; odmowy przyjęcia do zakładu administracyjnego i uniemożliwienie w ten sposób konkretnej osobie korzystania z jego usług oraz pozbawienie możliwości korzystania z usług tych zakładów.
W tej sytuacji skarga jako niedopuszczalna podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.