Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 29 listopada 2010 r., sygn. akt IV SA/Wr 686/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę G. T. na decyzję Kierownika Urzędu ds. Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...], nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania.
Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 17 stycznia 2011 r. przyznano skarżącej prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego.
Pismem z dnia 17 lutego 2011 r. pełnomocnik z urzędu G. T. – radca prawny T. P. wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wymienionego postanowienia Sądu. W uzasadnieniu wskazał, że odpis postanowienia o odrzuceniu skargi doręczono skarżącej w dniu 14 grudnia 2010 r. Postanowieniem z dnia 17 stycznia 2011 r., a więc po upływie terminu do złożenia skargi kasacyjnej, przyznano skarżącej prawo pomocy w zakresie całkowitym. W dniu 1 lutego 2011 r. pełnomocnik skarżącej odebrał decyzję Dziekana Rady Okręgowej Izby Radców Prawnych we W. o wyznaczeniu go pełnomocnikiem skarżącej. W dniu 7 lutego 2011 r. pełnomocnik wysłał do skarżącej pismo (datowane 4 lutego 2011 r.) z prośbą o wyjaśnienie przyczyn opóźnienia w zapłacie wpisu od skargi. W odpowiedzi na pismo pełnomocnika, skarżąca nadesłała pełnomocnikowi (przy piśmie datowanym 10 lutego 2011 r.) potwierdzenie dokonania wpłaty kwoty 200 zł na konto Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu.
Powyższy dowód wpłaty pełnomocnik otrzymał w dniu 14 lutego 2011 r. Zdaniem pełnomocnika skarżącej powyższe okoliczności przemawiają za istnieniem przesłanek do przywrócenia uchybionego terminu do wniesienia skargi kasacyjnej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek jest zasadny.
Przepisy art. 86 i 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym (Dz. U., nr 153, poz. 1270 ze zm.) przewidują możliwość przywrócenia terminu w sytuacji, gdy zainteresowany uprawdopodobni okoliczności wskazujące na brak jego winy w uchybieniu terminu, wniosek o przywrócenie zostanie złożony w ciągu 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu i gdy wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu zostanie dopełniona czynność, dla której termin był wyznaczony.
Jako kryterium przy ocenie winy w uchybieniu terminu procesowego przyjmuje się obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy. Negatywnie z tego punktu widzenia oceniane jest choćby lekkie niedbalstwo (zob. wyrok NSA z dnia 22 maja 1997 r., sygn. akt SA/Sz 630/96, LEX nr 30784). O braku winy w niedopełnieniu obowiązku można mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia. (zob. postanowienie NSA z dnia 18 sierpnia 2000 r. sygn. akt III SA 1716/99, niepubl.).
W ocenie Sądu skarżąca w sposób oczywisty wykazała brak winy w uchybieniu terminowi.
Prawomocne postanowienie Sądu o ustanowieniu pełnomocnika z urzędu dotarło do wyznaczonego pełnomocnika skarżącej po upływie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej.
W orzecznictwie dominuje pogląd, że przyczyna uchybienia terminu do wniesienia kasacji przez pełnomocnika ustanowionego przez Sąd ustaje w dniu, w którym miał on rzeczywistą możliwość wniesienia kasacji, a nie w dniu dowiedzenia się przez niego o wyznaczeniu go pełnomocnikiem.
We wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej pełnomocnik wskazał, że w dniu 1 lutego 2011 r. odebrał decyzję Dziekana Rady Okręgowej Izby Radców Prawnych. W dniu 7 lutego 2011 r. wystosował do skarżącej pismo z prośbą o bezzwłoczny kontakt i przedstawienie wskazanych dowodów. W dniu 14 lutego 2011 r. otrzymał odpowiedź skarżącej. Od tego dnia rozpoczął bieg siedmiodniowy termin do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Wniosek ten pełnomocnik skarżącej wniósł dnia 18 lutego 2011 r., a więc termin siedmiodniowy nie został przekroczony.
Z tych względów, na podstawie art. 86 §1 cytowanej ustawy orzeczono jak w sentencji postanowienia.