Uzasadnienie
H. K. (dalej skarżąca, strona), reprezentowana przez pełnomocnika adwokata J. L. złożyła w ustawowym terminie skargę na oznaczoną w sentencji decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. przedmiocie zobowiązania do zwrotu nienależnie pobranych świadczeń rodzinnych.
Pełnomocnik skarżącej został dwukrotnie, w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 4 lutego 2015 r. oraz postanowienia Sądu z dnia 17 września 2015 r. wezwany do usunięcia braków formalnych skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa lub uwierzytelnionego odpisu pełnomocnictwa do działania w imieniu skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi. Wskazane wezwania doręczono adresatowi odpowiednio w dniach 24 lutego 2015 r. oraz 21 września 2015 r. W wyznaczonym terminie autor skargi nie uzupełnił w/w braku formalnego skargi, natomiast w piśmie z dnia 28 września 2015 r. poinformował, że "w tej sprawie został ustanowiony pełnomocnikiem z urzędu".
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z przepisem art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) sąd jest zobowiązany do odrzucenia skargi w przypadku nieuzupełnienia jej braków formalnych w wyznaczonym terminie. Zgodnie z art. 37 § 1 p.p.s.a. pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Obowiązek ten potwierdza art. 46 § 3 p.p.s.a., z którego wynika, iż pełnomocnik wnoszący pismo dołącza do niego pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. W przypadku, gdy pierwsza czynność w postępowaniu sądowoadministracyjnym polega na złożeniu skargi, wówczas należy dołączyć do niej pełnomocnictwo lub jego odpis. Bezwzględnie pełnomocnictwo powinno dotyczyć sprawy zawisłej przed sądem administracyjnym.
Nadto gdyby bowiem intencją ustawodawcy było zwolnienie pełnomocnika skarżącego z przedkładania pełnomocnictwa w sytuacji, gdy znajduje się ono w aktach administracyjnych lub zostało dołączone w innej, zakończonej sprawie danej strony, to regulację taką by niewątpliwie zawarł w ustawie o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W konsekwencji niedołączenie pełnomocnictwa powinno być traktowane jako brak formalny, powodujący konieczność wezwania pełnomocnika strony do jego usunięcia w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi stosownie do art. 49 § 1 i art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. (zob. postanowienia NSA: z dnia 4 stycznia 2006 r. sygn. akt I FSK 334/05 i z dnia 18 stycznia 2007 r. sygn. akt I FSK 801/06). W tym miejscu należy też podzielić stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego, zgodnie z którym sąd nie ma kompetencji do uznania, iż nieuzupełniony istotny brak formalny skargi (jakim jest brak dołączenia pełnomocnictwa przez wnoszącego skargę pełnomocnika) może stać się innego rodzaju brakiem formalnym (brakiem podpisu strony pod skargą), który w dalszym ciągu podlegałby uzupełnieniu.
Nieuzupełnienie braku formalnego skargi, w sytuacji gdy brak był istotny, a wezwanie precyzyjne i prawidłowo doręczone, obliguje wojewódzki sąd administracyjny do odrzucenia skargi, nie dając sądowi żadnego w tym względzie wyboru (por. postanowienia NSA: z dnia 25 listopada 2010 r. sygn. akt I FSK 916/10 i z dnia 21 stycznia 2014 r. sygn. akt I FSK 2140/13 - dostępne w Internecie: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Wobec stwierdzonego braku formalnego skargi w zakresie niedołączenia pełnomocnictwa, Sąd dwukrotnie wezwał pełnomocnika skarżącej do jego usunięcia w wyznaczonym terminie. Mimo jednak prawidłowego wezwania, brak ten nie został uzupełniony w zakreślonym terminie, co uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu. Zaakcentować dodatkowo należy, że z dołączonego do akt administracyjnych pełnomocnictwa nie wynika również, aby autor skargi był uprawniony do występowania w imieniu skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym.
Nadto wobec oświadczenia pełnomocnika zawartego w piśmie z dnia 28 września 2015 r. o wykonywaniu czynności w ramach pomocy prawnej świadczonej skarżącej z urzędu należy wskazać, że w tej sprawie skarżąca nie wnosiła o przyznanie jej prawa pomocy w tym zakresie. Wobec powyższego, na mocy art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.