Uzasadnienie
Z akt administracyjnych sprawy wynika, że Prezydent Wrocławia decyzją z dnia 21 października 2020 r. nr DZSW/SP/011587/2020 odmówił skarżącemu przyznania prawa do świadczenia pielęgnacyjnego.
Skarżący wniósł odwołanie od powyższej decyzji pismem z dnia 13 listopada 2020 r.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze we Wrocławiu stosownie do art. 15zzzzzn2 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. poz. 1842 ze zm.) poinformowało skarżącego o prawie i terminie do wniesienia prośby o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od tej decyzji, gdyż odwołanie zostało wniesione z uchybieniem terminu.
Skarżący we wniosku z dnia 15 lutego 2021 r. zwrócił się do SKO o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. Dowodził, że "niedorzecznością byłoby, aby świadomie przekroczył termin". Zaznaczył, że nie otrzymał potwierdzenia wniesienia odwołania.
Po rozpatrzeniu wniosku skarżącego, Samorządowe Kolegium Odwoławcze we Wrocławiu postanowieniem z dnia 23 marca 2021 r. nr SKO 4316/88/21 odmówiło przywrócenia terminu do wniesienia odwołania.
Po rozpatrzeniu skargi strony na powyższe postanowienie SKO, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu wyrokiem z dnia 26 listopada 2021 r. sygn. akt IV SA/Wr 461/21 oddalił skargę w całości.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze we Wrocławiu postanowieniem z dnia 16 sierpnia 2022 r. nr SKO 4316/304/20/22 stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji organu pierwszej instancji. SKO wskazało, że zgodnie z art. 129 § 2 k.p.a. odwołanie wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie. Na podstawie art. 134 k.p.a. w przypadku wniesienia odwołania po upływie tego terminu, organ odwoławczy obowiązany jest stwierdzić uchybienie terminu do wniesienia odwołania w formie postanowienia. Jednym z warunków skutecznego wniesienia odwołania jest zachowanie ustawowego terminu do dokonania tej czynności procesowej.
Kolegium stwierdziło, że z akt sprawy jednoznacznie wynika, że decyzja z dnia 21 października 2020 r. została skarżącemu doręczona w dniu 3 listopada 2020 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru decyzji), zaś odwołanie zostało wniesiono osobiście w dniu 19 listopada 2020 r. (prezentata zamieszczona na odwołaniu), a zatem z uchybieniem ustawowego (czternastodniowego) terminu do wniesienia odwołania, który upłynął z dniem 17 listopada 2020 r.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skarżący wskazał, że MOPS bezpodstawnie odmówił mu przyznania świadczenia pielęgnacyjnego w związku z opieką nad ojcem, bowiem zgodnie z orzeczeniem Trybunału Konstytucyjnego z dnia 21 października 2014 r. nie jest istotna data powstania niepełnosprawności u osoby niepełnosprawnej. Następnie skarżący wyjaśnił, że odwołanie złożył osobiście w organie w ustawowym terminie, a obowiązkiem pracownika było wydanie potwierdzenia złożenia tego odwołania. Pracownik przyjął odwołanie, lecz odmówił - mimo prośby strony- potwierdzenia faktu złożenia odwołania, twierdząc "U nas nic nie ginie". W obecności skarżącego, pracownik również nie zamieścił prezentaty na oryginale odwołania, które odłożył na bok. Data wpływu na odwołaniu mogła zostać zamieszczona w terminie późniejszym.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył co następuje.
Skarga jest nieuzasadniona.
Przede wszystkim należy zauważyć, że skarga została wniesiona na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania. W związku z powyższym Sąd jest zobowiązany ocenić, czy istotnie odwołanie od decyzji zostało wniesione z uchybieniem terminu odwołania. Sąd nie jest natomiast uprawniony do oceny w niniejszym postępowaniu, czy skarżącemu słusznie organ pierwszej instancji odmówił przyznania prawa do świadczenia pielęgnacyjnego.
Zgodnie z art. 129 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2020 r. poz. 256 ze zm.), dalej k.p.a. odwołanie wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie. Na podstawie art. 134 k.p.a. organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Postanowienie w tej sprawie jest ostateczne.
W związku z powyższym w przypadku wniesienia odwołania po upływie terminu, organ odwoławczy zobowiązany jest stwierdzić uchybienie terminu do wniesienia odwołania w formie postanowienia.
Skarżący nie kwestionował w sprawie, że decyzję z dnia 21 października 2020 r. doręczono mu w dniu 3 listopada 2020 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru decyzji w aktach administracyjnych sprawy) oraz że decyzja zawiera prawidłowe pouczenie o prawie wniesienia odwołania do SKO za pośrednictwem organu pierwszej instancji w terminie 14 dni od daty jej doręczenia. Czternastodniowy termin do wniesienia odwołania upłynął z dniem 17 listopada 2020 r. (wtorek).
Z akt administracyjnych sprawy wynika niewątpliwie, że odwołanie datowane na dzień 13 listopada 2020 r. skarżący złożył osobiście w Miejskim Ośrodku Pomocy Społecznej Biuro Obsługi Klienta Nr [...] w dniu 19 listopada 2020 r. Potwierdza to zarówno zamieszczona na odwołaniu prezentata organu, jak i opatrzona datą (widniejąca na odwrocie odwołania) adnotacja pracownika (podpisanego imieniem i nazwiskiem), potwierdzająca osobiste przyjęcie odwołania w dniu 19 października 2020 r., a więc z uchybieniem ustawowego czternastodniowego terminu do wniesienia odwołania.
Wbrew zarzutom skargi, w aktach sprawy brak jest jakiegokolwiek dowodu potwierdzającego, że skarżący złożył odwołanie w dniu 17 listopada 2020 r., tj. w ustawowym terminie. Dowodu takiego skarżący nie załączył także do skargi, przywołując jedynie gołosłowne twierdzenia.
Sąd nie dał wiary twierdzeniu skarżącego, że pracownik organu odmówił mu potwierdzenia faktu złożenia odwołania w dniu 17 listopada 2020 r. Zachowując staranność i właściwą dbałość o swoje sprawy skarżący powinien w takiej sytuacji stanowczo zażądać potwierdzenia złożenia odwołania od pracownika organu (np. przez zamieszczenie prezentaty na własnym egzemplarzu odwołania), czy też poprosić o interwencję przełożonego pracownika, który to pracownik według twierdzeń skarżącego odmówił poświadczenia daty złożenia odwołania. Z akt sprawy nie wynika, aby w sprawie takie okoliczności miały miejsce. Twierdzenie skarżącego o złożeniu odwołania w terminie jest gołosłowne i nie potwierdzone jakimkolwiek dowodem. Z treści skargi do Sądu wynika, że skarżący jest zorientowany co do obowiązku pracownika organu wydania stronie potwierdzenia daty złożenia odwołania i uprawnienia strony do żądania potwierdzenia na kopii daty złożenia odwołania.
Z tych względów, stosownie do dyspozycji art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm.) - skargę należało oddalić w całości i orzec jak w sentencji wyroku.