Uzasadnienie
L. S. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, na decyzję Kierownika Urzędu ds Kombatantów i Osób Represjonowanych w W. z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania uprawnienia do świadczenia pieniężnego.
W odpowiedzi na skargę Kierownik Urzędu /.../ wniósł o umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego.
Podano, iż decyzją z dnia [...]r. Nr [...] została uchylona zaskarżona decyzja z dnia [...]r. oraz decyzja ją poprzedzająca z dnia [...]r. i skarżącej przyznano uprawnienie do świadczenia pieniężnego w maksymalnej wysokości wynikającej z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 31 maja 1996 r. o świadczeniu pieniężnym przysługującym osobom deportowanym do pracy przymusowej oraz osadzonym w obozach pracy przez III Rzeszę i Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich /Dz. U. z 1996 r. Nr 87, poz. 395 z poź. zm./.
W piśmie z dnia [...]r. skarżąca oświadczyła, iż cofa skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Stosownie do art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1270/ "Skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności."
Okoliczności niniejszej sprawy pozwalają Sądowi uznać cofnięcie skargi za dopuszczalne.
Stąd też, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 - ustawy Prawo o postępowaniu /.../ orzeczono jak w sentencji postanowienia.