Uzasadnienie
Skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata z urzędu.
W jego uzasadnieniu wskazał, że prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe. Jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku. Nie uzyskuje dochodów. Posiada zadłużenie. Z akt administracyjnych sprawy (kwestionariusz wywiadu alimentacyjnego) wynika nadto, że skarżący nie ma stałego miejsca zamieszkania i zamieszkuje w różnych miejscach u znajomych, funkcjonuje jako osoba bezdomna, nie posiada prawa jazdy i majątku. Podał, że nie posiada mieszkania i innych nieruchomości, oszczędności, przedmiotów i papierów wartościowych.
Z treści przepisu art. 245 § 3 z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) wynika, że prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje ustanowienie adwokata lub radcy prawnego. Z kolei przepis art. 246 § 1 pkt 2 cytowanej ustawy stanowi, że przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodzinny.
Stosownie do art. 199 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Do tych przepisów szczególnych należy zaliczyć przepisy określające przesłanki warunkujące przyznanie prawa pomocy na wniosek strony.
Mając na uwadze, że skarżący jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku oraz pozostałe dane zawarte w wywiadzie alimentacyjnym, a w szczególności fakt, że funkcjonuje on jako osoba bezdomna i nie posiada stałego miejsca zamieszkania, przyjąć trzeba, iż wykazał on, że spełnia przesłanki warunkujące przyznanie prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata.
Z tych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w sentencji.