Uzasadnienie
Skarżąca złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata z urzędu.
W uzasadnieniu wniosku wskazał, że nie jest w stanie ponieść kosztów wynagrodzenia, ponieważ od kilu lat jest osobą bezrobotną, obecnie bez prawa do zasiłku z tego tytułu. Mieszka i prowadzi wspólne gospodarstwo domowe razem z mężem, który pobiera wynagrodzenie za pracę w wysokości [...] zł. Rodzina otrzymuje dodatek mieszkaniowy w wysokości [...] zł. Wraz z mężem ma na utrzymaniu kilkuletnie dziecko. Wydatki związane z utrzymaniem wynoszą: mieszkanie: 453,06 zł, prąd 45 zł, przedszkole 117 zł, rata kredytu hipotecznego na zakup mieszkania 961,74 zł, w którym zamieszkują. Podała, że nie posiada nieruchomości oraz oszczędności, papierów i przedmiotów wartościowych.
Z treści przepisu art. 245 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), wynika, że ustanowienie adwokata z urzędu obejmuje prawo pomocy w zakresie częściowym. Z kolei przepis art. 246 § 1 pkt 2 cytowanej ustawy stanowi, że przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodzinny.
Stosownie do art. 199 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Do tych przepisów szczególnych należy zaliczyć przepisy określające przesłanki warunkujące przyznanie prawa pomocy na wniosek strony.
Mając na uwadze, że skarżąca jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku i wysokość dochodu męża skarżącej z tytułu zatrudnienia, fakt korzystania z dodatku mieszkaniowego i wysokość wydatków związanych z bieżącym utrzymaniem i utrzymaniem dziecka oraz brak majątku, przyjąć należy, że wykazała ona, iż spełnia przesłanki warunkujące przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata z urzędu.
Z tych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w sentencji.