Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławczego we W., po rozpatrzeniu odwołania M. B. (dalej: skarżący) od decyzji wydanej z upoważnienia Marszałka Województwa D. przez Zastępcę Kierownika Działu Świadczeń Rodzinnych D. Ośrodka Polityki Społecznej we W. z dnia [...] w sprawie uznania świadczeń rodzinnych za nienależnie pobrane i zobowiązania do ich zwrotu utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję.
Z akt sprawy wynika, że przesyłka listowa zawierająca powyższą decyzję, adresowana do skarżącego, została podwójnie awizowana: w dniach 25 maja 2015 r. oraz 2 czerwca 2015 r., a następnie zwrócona do nadawcy w dniu 10 czerwca 2015 r. Zgodnie z treścią art. 44 § 4 k.p.a., zaskarżona decyzja została więc doręczona skarżącemu w dniu 9 czerwca 2015 r.
W dniu 29 września 2015 r. skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, za pośrednictwem organu, skargę na powyższą decyzję.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Przepis art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. - dalej: p.p.s.a.) stanowi, że skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.
Zaskarżona decyzja zawierała prawidłowe pouczenie o terminie i sposobie jej zaskarżenia do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu.
Z materiału aktowego sprawy wynika, że decyzję stanowiącą przedmiot skargi doręczono skarżącemu w trybie art. 44 § 4 k.p.a. w dniu 9 czerwca 2015 r. Oznacza to, że dzień 9 lipca 2015 r. (czwartek) - z zachowaniem wymogu określonego w art. 54 § 1 p.p.s.a. - był ostatnim dniem na wszczęcie postępowania sądowo-administracyjnego w tej sprawie. Tymczasem z akt sprawy wynika, że skarga została wniesiona w dniu 30 września 2015 r. czyli już po upływie terminu.
Stwierdzenie powyższego oznacza,że wniesioną skargę należało uznać za spóźnioną i jako taka na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. podlegała ona odrzuceniu.