Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...]r. Nr [...] Burmistrz Miasta L. odmówił T. H. przyznania dodatku mieszkaniowego.
Pismem z dnia [...]r. T. H. wniosła skargę na tę decyzję do sądu administracyjnego.
Pismem z dnia [...]r. Sąd wezwał skarżącą do udzielenia odpowiedzi, jaką decyzję skarży i czy od decyzji Burmistrza Miasta L. wniosła odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w J. G. W odpowiedzi, pismem z dnia [...]r. T. H. podała że jej skarga dotyczy decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w J. G. z dnia [...]r. Nr [...] oraz decyzji Burmistrza Miasta L. z dnia [...]r. Nr [...].
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył:
Skarga podlegała odrzuceniu. Zgodnie bowiem z przepisem art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej ustawą skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przepis ten w § 2 stanowi, że przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
Zgodnie zaś z przepisem art. 53 §1 skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.
Będąca przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie decyzja Burmistrza Miasta L. jest decyzją wydaną przez organ I instancji. Zawierała ona prawidłowe pouczenie o terminie i sposobie jej zaskarżenia. Wbrew powyższemu pouczeniu skarżąca bez uprzedniego wyczerpania służącego jej w postępowaniu administracyjnym trybu odwoławczego złożyła skargę na powyższą decyzję do sądu administracyjnego.
T. H. zaskarżyła również decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w J. G. Skarżąca decyzję tę otrzymała [...]r. natomiast skargę do Sądu wniosła [...] r., przekraczając trzydziestodniowy termin do jej wniesienia.
Skarga zatem, jako niedopuszczalna podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 §1 pkt 2 i 6 cytowanej ustawy.