Uzasadnienie
Pismem z dnia 28 października 2010 r. nr NK.II.MW2.0914-8/10 Wojewoda Dolnośląski wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na uchwałę Rady Gminy Pielgrzymka z dnia 10 września 2010 r. nr XLVIII/232/10 w przedmiocie ustalenia zasad sprzedaży lokali mieszkalnych stanowiących zasób mieszkaniowy Gminy Pielgrzymka.
W dniu 25 lutego 2011 r. Rada Gminy Pielgrzymka podjęła uchwałę nr V/18/11 zamieniającą zaskarżoną uchwałę, uwzględniając w całości zarzuty sformułowane w skardze.
Skarżący, pismem z dnia 17 marca 2011 r. cofnął skargę podając, że wobec powyższego dalsze jej podtrzymywanie jest niezasadne i niecelowe.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego oświadczenie skarżącego w przedmiocie cofnięcia skargi, w świetle zgromadzonych akt badanej sprawy, nie nasuwa – z tego punktu widzenia - żadnych wątpliwości ani zastrzeżeń. W związku z czym uznać należało, że cofnięcie skargi jest dopuszczalne.
W myśl art. 161 § 1 pkt 1 cytowanej na wstępie ustawy sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. W konsekwencji, na podstawie wyżej wskazanego przepisu ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postępowanie wszczęte wniesieniem skargi, podlegało umorzeniu, o czym orzeczono w sentencji postanowienia.