Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 21 grudnia 2011 r., sygn. akt IV SA/Wr 726/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu oddalił skargę G. C. na decyzję Wojewody D. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania prawa do zasiłku dla bezrobotnych.
W niniejszej sprawie skarżącej przyznano prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Pełnomocnikiem skarżącej Okręgowa Rada Adwokacka we W. wyznaczyła adwokat M. S.-P.
Wskazany wyżej wyrok wraz z uzasadnieniem został doręczony pełnomocnikowi skarżącej, na jego wniosek.
Niezależnie od tego o doręczenie kserokopii wyroku z dnia 21 grudnia 2011 r. zwróciła się również skarżąca. Kserokopia żądanego wyroku została przesłana skarżącej przy piśmie z dnia 23 stycznia 2011 r.
W dniu 30 stycznia 2012 r. skarżąca wniosła pismo, w którym m.in. nie zgodziła się z wydanym przez Sąd w dniu 21 grudnia 2011 r. orzeczeniem.
W dniu 2 lutego 2012 r. pełnomocnik skarżącej złożył opinię o braku podstaw do sporządzenia skargi kasacyjnej. Zgodnie z jego oświadczeniem, opinię przesłał również skarżącej.
Zarządzeniem z dnia 8 lutego 2012 r. skarżąca została wezwana do sprecyzowania wniesionego w dniu 30 stycznia 2012 r. pisma, w szczególności do podania, czy stanowi ono skargę kasacyjną od wyroku Sądu z dnia 21 grudnia 2011 r., czy ma inny charakter.
W odpowiedzi skarżąca oświadczyła, że jej intencją było złożenie skargi kasacyjnej od wydanego przez Sąd wyroku.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a., od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej.
Z treści art. 178 p.p.s.a. wynika, że sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
Przepis art. 175 § 1 p.p.s.a. stanowi, że skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Przepisu tego nie stosuje się, gdy skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem, albo gdy skargę kasacyjną wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich (art. 175 § 2 p.p.s.a.).
Z akt sprawy bezsprzecznie wynika, że skarżąca sporządziła osobiście skargę kasacyjną od wyroku z dnia 21 grudnia 2011 r., a nie należy do kręgu podmiotów, o których mowa w art. 175 § 1 lub § 2 p.p.s.a.
W tej sytuacji, na podstawie art. 178 p.p.s.a., skarga kasacyjna jako niedopuszczalna podlegała odrzuceniu, o czym orzeczono w sentencji postanowienia.