Uzasadnienie
Wskazana w sentencji decyzja D. Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego we W. z dnia 8 maja 2014 r. została wysłana J. B. (dalej skarżący, zainteresowany) w dniu 9 maja 2014 r. i nie została podjęta w terminie, a w związku z powyższym została w dniu 27 maja 2014 r. zwrócona organowi.
Skargę do tut. Sądu na powyższą decyzję skarżący złożył w dniu 22 sierpnia 2014 r. (data nadania) wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Wskazał, że spóźnione wniesienie skargi było spowodowane jego pobytem w sanatorium w U. Na dowód powyższego, w wykonaniu zarządzenia z dnia 24 października 2014 r., skarżący przedłożył kartę wypisu wystawioną na jego nazwisko przez NZOZ "F." s.c. Ośrodek Rehabilitacyjny "Z.". Jednocześnie zainteresowany podkreślił, że po powrocie z sanatorium zastała informację z poczty o przesyłce, kiedy poszedł na pocztę już przesyłka została zwrócona do nadawcy. Jednocześnie zasięgnął informacji w Sanepidzie i powiadomiono go, że już decyzja się uprawomocniła.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 20112 r., poz. 270 ze zm.); dalej p.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.
Z kolei, po myśli art. 86 § 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym.
Stosownie do art. 87 § 1 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi (§ 3). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4).
Zaskarżona decyzja została doręczona skarżącemu w dniu 27 maja 2014 r. (data zwrotu do organu przesyłki po awizowaniu). Termin do jej zaskarżenia upłynął dnia 26 czerwca 2014 r. Skarga została nadana do organu właściwego w dniu 22 sierpnia 2014 r., a więc niewątpliwie po upływie terminu do jej złożenia.
Przesłanką merytoryczną przywrócenia terminu jest brak zawinienia strony przy jego uchybieniu. Należy stwierdzić, że chodzi tu o zachowanie należytej staranności w prowadzeniu sprawy, charakteryzującej osobę dbającą o własne interesy. Innymi słowy, chodzi o taką sytuację, gdy przyczyną opóźnienia są wyłącznie okoliczności zewnętrzne i obiektywne.
W przypadku wniosku o przywrócenie terminu, ustawodawca złagodził rygor dowodowy, ustanawiając stronie jedynie obowiązek uprawdopodobnienia przytoczonych przez nią okoliczności. Oznacza to, że strona musi jedynie wykazać duże prawdopodobieństwo, że przytoczone przez nią okoliczności miały miejsce.
Mając powyższe na uwadze, należy stwierdzić, że w niniejszej sprawie nie zachodzą uzasadnione podstawy do stwierdzenia, że skarżący uchybił terminowi do wniesienia skargi w sposób niezawiniony.
W ocenie Sądu, okoliczności podnoszone przez skarżącego nie mogą stanowić podstawy podjęcia rozstrzygnięcia o przywróceniu terminu do wniesienia skargi z uwagi na to, że przesłana przez skarżącego Karta wypisu informująca o przebywaniu na turnusie rehabilitacyjnym w NFOZ ORW "F." s.c. Ośrodek Rehabilitacyjny w U. obejmuje okres od 10 maja 2014 r. do 23 maja 2014 r. Tymczasem informacja o pozostawieniu decyzji w placówce pocztowej została pozostawiona w skrzynce pocztowej skarżącego w dniu 12 maja 2014 r., a decyzja pozostała przez okres 14 dni w placówce Pocztowej, t.j. do dnia 27 maja 2014 r. Tak wiec skarżący po powrocie z turnusu rehabilitacyjnego, co nastąpiło w dniu 23 maja 2014 r., miał jeszcze cztery dni na odebranie zaskarżonej decyzji, tym bardziej, że jak sam przyznał po powrocie z sanatorium zastał informację z poczty o przesyłce.
Skarżący, ani we wniosku, ani w piśmie z dnia 31 października 2014 r. nie przedstawił żadnych dowodów na to, że w terminie od 24 maja 2014 r. do 27 maja 2014 r. nie mógł odebrać powyższej decyzji.
Na marginesie należy zauważyć, że skarżący mimo wszczęcia postępowania administracyjnego, nie poinformował organ o czasowej nieobecności w miejscu zamieszkania i nie wniósł o ewentualne uwzględnienie tego faktu w procesie decyzyjnym, co oznacza, że nie dochował staranności wymaganej od osoby wykazującej staranność w dbałości o swoje interesy.
Z tych względów Sąd, działając na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.