Uzasadnienie
Komendant Miejski Państwowej Straży Pożarnej w W. wniósł skargę na decyzję D. Komendanta Wojewódzkiego Straży Pożarnej we W. z dnia [...]r. uchylającą w całości decyzję Komendanta Miejskiego Państwowej Straży Pożarnej w W. z dnia [...]r., nr [...] i umorzenia postępowania I instancji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W niniejszej sprawie decyzję jako organ I instancji wydał Komendant Miejski Państwowej Straży Pożarnej, którą w trybie odwoławczym uchylił D. Komendant Państwowej Straży Pożarnej – organ II instancji. Skargę do sądu administracyjnego wniósł organ, który w I instancji wydał akt administracyjny.
Postępowanie przed sądem administracyjnym nie może być wszczęte z inicjatywy samego Sądu, również organ, który w I instancji wydał rozstrzygnięcie w sprawie nie jest uprawniony do wniesienia skargi do sądu administracyjnego w tej sprawie.
Organ administracji publicznej nie może w tym samym postępowaniu, w tej samej sprawie występować w dwu różnych rolach, raz jako podmiot administrujący, a następnie wnoszący skargę do sądu. Inicjatywa w postępowaniu sądowoadministracyjnym najczęściej będzie należała do podmiotu, który w postępowaniu jurysdykcyjnym był stroną. Instytucja skargi nie może być wykorzystywana do rozstrzygania sporów wynikłych z różnicy poglądów pomiędzy organami administracji różnych szczebli, gdyż byłoby to zaprzeczeniem istoty postępowania odwoławczego i instytucji nadzoru. Hierarchiczna budowa organów administracji państwowej z istoty swej zakłada istnienie organów nadzorowanych i organów nadzorujących.
Podstawą kompetencji nadzorczych jest kontrola i możliwość korygowania działań podmiotów nadzorowanych, analogiczne uprawnienia wynikają z przepisów regulujących postępowanie odwoławcze. Żadne z przepisów obowiązującego prawa nie dają organom administracji państwowej pierwszej instancji prawa odwołania się /wnoszenia skargi/ od decyzji organów drugiej instancji wydawanych w postępowaniu odwoławczym, bądź w trybie nadzoru na podstawie Kodeksu postępowania administracyjnego, gdyż istotą postępowania administracyjnego i postępowania sądowoadministracyjnego nie są spory pomiędzy organami, ale kształtowanie stosunków administracyjnoprawnych stron.
Ewentualne różnice poglądów pomiędzy organami różnych szczebli, wynikłe na tle konkretnej sprawy, mogą być przedmiotem postępowania jednak pod warunkiem, że zostanie ono zainicjowane przez stronę, bądź inny podmiot uprawniony /np. prokuratura, Rzecznik Praw Obywatelskich/.
Uwzględniając powyższe, na podstawie przepisu art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153, poz. 1270/, skargę jako niedopuszczalną należało odrzucić.