Uzasadnienie
Pismem z dnia [...]r. J. G. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na orzeczenie Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej we W. z dnia [...]r. Nr [...]utrzymujące w mocy orzeczenie Terenowej Wojskowej Komisji Lekarskiej we W. z dnia [...]r. nr [...]w sprawie zdolności do służby wojskowej w Gr II- Trwale i całkowicie niezdolny do służby wojskowej w czasie pokoju i w czasie wojny - Kat. E. Z treści skargi oraz z brzmienia zaskarżonego orzeczenia wynika, że przedmiotem skargi jest ustalenie związku schorzenia - zaburzenia schizotypowego - ze służbą wojskową.
Rejonowa Wojskowa Komisja Lekarska we W. wniosła o oddalenie skargi i wskazała, że ze zgromadzonej dokumentacji orzeczniczo - lekarskiej nie wynika by warunki odbywania służby wojskowej w rozumieniu przepisów rozporządzenia MON z dnia 31 marca 2003 r. miały wpływ na powstanie i przebieg schorzeń stwierdzonych u skarżącego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga złożona w niniejszej sprawie, do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, przez J. G. na orzeczenie Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej we W. z dnia [...]r. nr [...]w przedmiocie związku stwierdzonego schorzenia w zakresie obustronnego upośledzenia słuchu w zakresie tonów wysokich ze służbą wojskową podlega odrzuceniu.
Zgodnie bowiem z przepisem art. 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej u.p.s.a.- sądy administracyjne rozpoznają sprawy sądowoadministracyjne. Powołana ustawa w art. 3 § 1 stanowi, że sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg na akty i czynności wskazane w art.. 3 § 2 pkt 1-7 u.p.s.a. oraz na bezczynność organów określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 tej ustawy. Z powołanych wyżej przepisów wynika, że obecnie sądy administracyjne, podobnie jak na podstawie obowiązujących do 1 stycznia 2004 r. przepisów ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. nr 74, poz. 368 ze zm.), nie są właściwe do rozpoznawania skargi żołnierza na orzeczenie wojskowej komisji lekarskiej w przedmiocie związku choroby ze służbą wojskową.
W sprawie tej wypowiedział się Sąd Najwyższy w Uchwale podjętej w Składzie Siedmiu Sędziów w dniu 27 października 1999 r. w sprawie sygn. akt III ZP 9/99 (OSNAP i US Nr 5, poz. 167 z 2000 r.) stwierdzając, że "Orzeczenie wojskowej komisji lekarskiej w tej części, w której dotyczy zagadnienia związku choroby ze służbą wojskową w istocie regulowane jest przez przepisy prawa zabezpieczenia społecznego, czy też szeroko pojmowanych ubezpieczeń społecznych, co pozwala na przyjęcie, że orzeczenie tej komisji - jeżeli w swej treści zawiera ustalenie dotyczące związku choroby ze służbą wojskową - ma swoisty charakter prawny wobec tego w tej właśnie części powinno być poddane tym regułom proceduralnym (w zakresie możliwości skierowania sprawy na drogę sądową), które właściwe są dla ubezpieczeń społecznych. W ogólności nie jest tu bez znaczenia, że w ramach przeprowadzonej reformy ubezpieczeń społecznych, z jednej strony, doszło do większego wyodrębnienia i autonomii prawa ubezpieczeń społecznych, a z drugiej strony, poddania w szerszym zakresie regułom tego prawa także tych stosunków, które są następstwem powołania do odbycia niezawodowej i zawodowej służby wojskowej. To zaś przemawia za tym, by sprawy z zakresu ubezpieczenia społecznego były w całości poddane specjalnemu orzecznictwu do spraw pracy i ubezpieczeń społecznych, a nie sądownictwu administracyjnemu."
Uchwała ta zachowała aktualność na gruncie przepisów ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Jeśli wojewódzki sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznania skargi wniesionej w niniejszej sprawie w części dotyczącej ustalenia związku ze służbą wojskową rozpoznanych u skarżącego schorzeń, skargę w tej części jako niedopuszczalną należało odrzucić, o czym orzeczono na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 u.p.s.a.