Uzasadnienie
Skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego z [...].
W uzasadnieniu wniosku wskazał, że jest osobą samotną, bezrobotną bez prawa do zasiłku, utrzymującą się z zasiłku z okresowego z pomocy społecznej w kwocie [...] zł. Koszty utrzymania wynoszą telefon i Internet około [...] zł, prąd [...] zł, a zaległość z tytułu tej opłaty wynosi [...] zł. Od dwóch lat nie ponosi opłat za gaz i pozostawał w sporze sądowym w związki z wysokością opłat z tego tytułu. Od wielu lat nie płaci za wodę. Podał, że posiada mieszkanie komunalne ½ udziału w lokalu [...]. Nie posiada innych nieruchomości oraz oszczędności, papierów i przedmiotów wartościowych.
Ponieważ skarżący jest w niniejszej sprawie - na podstawie art. 239 pkt 1 lit "a" ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), z którego wynika, że nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych strona skarżąca działanie, bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach pomocy i opieki społecznej - zwolniony z obowiązku ponoszenia wszelkich kosztów sądowych (opłat sądowych i wydatków) merytorycznemu rozpoznaniu podlega wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie pełnomocnika z urzędu.
Z treści przepisu art. 245 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wynika, że prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje ustanowienie adwokata lub radcy prawnego. Z kolei przepis art. 246 § 1 pkt 2 cytowanej ustawy stanowi, że przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodzinny.
Stosownie do art. 199 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Do tych przepisów szczególnych należy zaliczyć przepisy określające przesłanki warunkujące przyznanie prawa pomocy na wniosek strony.
Mając na uwadze, że skarżący jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku, prowadzącą jednoosobowe gospodarstwo domowe, utrzymującą się z niskich zasiłków z pomocy społecznej, przyjąć trzeba, iż wykazał on, że spełnia przesłanki warunkujące ustanowienie radcy prawnego z urzędu.
Nie może natomiast zostać uwzględniony podniesiony przez skarżącego argument dotyczący ustanowienia w niniejszej sprawie radcy prawnego prowadzącego kancelarię w [...]. Skarżący nie wskazał bowiem we wniosku o przyznanie prawa pomocy, który konkretnie radcy prawny prowadzący kancelarię w [...] miałby w miarę możliwości zostać wyznaczony przez właściwą radę okręgowej izby radców prawnych. Z treści przepisu art. 244 § 3 ustawy wynika zaś, że jeżeli strona we wniosku o przyznanie prawa pomocy wskazała konkretnego radcę prawnego, wówczas właściwa rada okręgowej izby radców, w miarę możliwości i w porozumieniu ze wskazanym radcą prawnym, wyznaczy radcę prawnego wskazanego przez stronę.
Z tych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w sentencji.