Uzasadnienie
Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 16 grudnia 2013 r. przyznano skarżącemu prawo pomocy w zakresie obejmującym m in. ustanowienie adwokata z urzędu.
Dnia [...]Okręgowa Rada Adwokacka we W. wyznaczyła pełnomocnika z urzędu adwokata W. B. K. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu wyrokiem z dnia 19 lutego 2014 r. oddalił skargę na wskazaną w sentencji decyzję. W wyroku tym zasądzono na rzecz adwokata z urzędu wynagrodzenie za udział w postępowaniu przed sądem I instancji w wysokości 295,20 zł (wynagrodzenie 240 zł powiększone o podatek VAT 55,20 zł).
Pismem z dnia [...] adwokat z urzędu sporządził skargę kasacyjną od wspomnianego wyroku Sądu.
Skarżący pismem z dnia 25 kwietnia 2014 r. złożył ponowny wniosek o ustanowienie adwokata z urzędu, w którym podał, że wyznaczony z urzędu adw. W. B. K. poinformował go, że nie jest umocowany do dalszego prowadzenia jego sprawy. W piśmie tym zarzucił, że nie doszło do żadnego spotkania z adwokatem i ze pełnomocnik ten nie poinformował go o terminie rozprawy. Z sądu administracyjnego otrzymał informację o możliwości złożenia skargi na działania pełnomocnika do okręgowej rady adwokackiej, co uczynił.
Powyższy wniosek skarżącego został zakwalifikowany jako ponowny wniosek o ustanowienie adwokata z urzędu i podlega rozpoznaniu w niniejszej sprawie.
Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy stało się ono bezprzedmiotowe z innych przyczyn niż wymienione w pkt 1 i 2 tego przepisu. W myśl art. 258 § 3 tej ustawy do postanowień referendarza sądowego stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące postanowień sądu.
Z treści art. 245 § 3 cytowanej wyżej ustawy wynika, że ustanowienie adwokata lub radcy prawnego obejmuje prawo pomocy w zakresie częściowym.
Ponowny wniosek skarżącego o ustanowienie pełnomocnika z urzędu, jest bezprzedmiotowy, gdyż z akt sprawy wynika, że prawomocnym postanowieniem referendarza sądowego z dnia 16 grudnia 2013 r. skarżącemu zostało już przyznane prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym adwokata z urzędu. Realizując to postanowienie Okręgowa Rada Adwokacka we Wrocławiu, pismem dnia [...], wyznaczyła wskazanego wyżej pełnomocnika z urzędu.
Adwokat ten udzielił pełnomocnictwa substytucyjnego aplikantowi adwokackiemu, któremu w dniu [...] lutego 2014 r. udostępniono akta sprawy i który reprezentował skarżącego na rozprawie w dniu 19 lutego 2014 r. na której zapadał wyrok oddalający skargę.
Następnie pismem z dnia [...] adwokat sporządził skargę kasacyjną od powyższego wyroku.
Skarżącemu zostało zatem przyznane już w toku postępowania przed sądem I instancji prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata z urzędu.
Na podstawie art. 243 § 1 powołanej ustawy prawo pomocy może zostać bowiem przyznane stronie na jej wniosek złożony przede wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Natomiast w myśl § 2 tego przepisu przyznanie prawa pomocy przed lub w toku postępowania rozpoznawczego obejmuje także postępowanie egzekucyjne.
Powyższe oznacza, że ustanowiony w toku postępowania przed sądem I instancji adwokat z urzędu jest nadal uprawniony do reprezentowania skarżącego i podejmowania dalszych czynności w sprawie, w tym do sporządzenia skargi kasacyjnej do Naczelnego Sądu Administracyjnego, która zresztą została sporządzona pismem adwokata z dnia [...].
W świetle powyższego przyjąć należy, że w niniejszej sprawie skarżącemu zostało już przyznane prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie pełnomocnika z urzędu w osobie adwokata, który udzielił pomocy prawnej.
W przypadku wątpliwości dotyczących pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu strona zainteresowana winna zwrócić się o ich rozstrzygnięcie do okręgowej rady adwokackiej (art. 28 ust. 1 zdanie drugie ustawy z dnia 26 maja 1982 r. Prawo o adwokaturze, Dz. U. tj. z 2002 r. nr 123, poz. 1058 ze zm.).
Z tych względów ponowny wniosek skarżącego o ustanowienie adwokata z urzędu należało uznać za bezprzedmiotowy.
Mając powyższe na uwadze, w oparciu o art. 161 § 1 pkt 3 w związku z art. 258 § 3 i art. 245 § 3 oraz 243 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w sentencji.