Uzasadnienie
Zarządzeniem z dnia 8 stycznia 2018 r., sygn. akt IV SA/Wr 751/17 starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu pozostawił bez rozpoznania wniosek M. P. (dalej strona lub skarżący) o przyznanie prawa pomocy w sprawie z jego skargi na opisaną w komparycji postanowienia decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. Odpis zarządzenia wraz z pouczeniem o terminie i sposobie wniesienia sprzeciwu został skarżącemu doręczony w dniu 17 stycznia 2018 r.
Pismem z 31 stycznia 2018 r., nadanym tego samego dnia w placówce pocztowej operatora wyznaczonego, skarżący wystąpił ze sprzeciwem na wskazane powyżej zarządzenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 259 § 1 zd. 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej p.p.s.a.), od zarządzeń i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6 – 8, strona albo adwokat, radca prawny, doradca podatkowy lub rzecznik patentowy mogą wnieść do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego sprzeciw w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia zarządzenia lub postanowienia.
W myśl art. 83 § 1 – 3 p.p.s.a., terminy oblicza się według przepisów prawa cywilnego, z zastrzeżeniem, że jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. Oddanie pisma w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu.
Wedle zaś art. 111 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (tekst jednolity: Dz. U. z 2017 r., poz. 459 ze zm.), termin oznaczony w dniach kończy się z upływem ostatniego dnia. Jednakże, gdy początkiem terminu oznaczonego w dniach jest pewne zdarzenie, nie uwzględnia się przy obliczaniu terminu dnia, w którym to zdarzenie nastąpiło.
Z akt niniejszej sprawy wynika, że zaskarżone zarządzenie starszego referendarza sądowego zostało doręczone skarżącemu w dniu 17 stycznia 2018 r. Mając zatem na uwadze okoliczność, że strona wniosła sprzeciw dopiero w dniu 31 stycznia 2018 r., podczas gdy ustawowy, siedmiodniowy termin na jego wniesienie upłynął z dniem 24 stycznia 2018 r. (środa), stwierdzić należało, że przedmiotowy sprzeciw okazał się spóźniony.
Wobec powyższego podlegał on odrzuceniu na podstawie art. 259 § 2 p.p.s.a., o czym orzeczono w sentencji niniejszego postanowienia.