Uzasadnienie
Pismem z dnia [...]r. E. S. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...]r. Nr SKO [...] w przedmiocie wyznaczenia terminu na załatwienie sprawy w przedmiocie wniosku o przyznanie zasiłku celowego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył:
Zaskarżony akt nie podlega kognicji Sądu.
Stosownie do treści przepisów art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) oraz art. 3 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje kontrolę nad działalnością administracji publicznej pod względem zgodności z prawem orzekając w sprawach skarg m.in. na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienie rozstrzygające sprawę, co do istoty.
Zaskarżone postanowienie wydane w trybie art. 37 Kodeksu postępowania administracyjnego nie kończy postępowania ani też nie rozstrzyga sprawy administracyjnej co do jej istoty. Z akt sprawy wynika, iż E. S. zaskarżył postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W., mimo że zawierało ono prawidłowe pouczenie informujące, iż nie przysługuje od niego zażalenie.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 cytowanej ustawy Sąd orzekł jak w sentencji.