Uzasadnienie
Pismem z dnia 15 stycznia 2017 r. D. C. (zwany dalej skarżącym) wniósł skargę na opisane w sentencji postanowienie Wojewody D., którym stwierdzono uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Starosty W. wydanej w trybie wznowienia postępowania w sprawie dotyczącej uznania za osobę bezrobotną.
Jednocześnie na rachunek bankowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu została uiszczona przez skarżącego kwota 200 złotych tytułem wpisu od skargi, która została zaksięgowana pod pozycją 165/2017.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W myśl art. 239 § 1 pkt 1 lit. b) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.), strona skarżąca działanie, bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących statusu bezrobotnego, zasiłków oraz innych należności i uprawnień przysługujących osobie bezrobotnej, nie ma obowiązku uiszczania kosztów sądowych, do których – zgodnie z art. 212 oraz art. 211 p.p.s.a. – zaliczają się również opłaty sądowe obejmujące m.in. wpis.
Stosownie natomiast do treści art. 225 p.p.s.a., opłatę prawomocnie uchyloną w całości lub w części postanowieniem sądu lub różnicę między kosztami pobranymi a kosztami należnymi, a także pozostałość zaliczki wpłaconej na pokrycie wydatków zwraca się stronie z urzędu na jej koszt.
Wobec powyższego należało stwierdzić, że skarżący uiścił niewymagane koszty sądowe, rozumiane jako różnica między kosztami należnymi, których w niniejszej sprawie nie miał obowiązku ponosić a kosztami pobranymi, wynoszącymi 200 złotych.
Stąd też wpis – jako nienależny – podlegał zwrotowi na podstawie art. 225 w zw. z art. 239 § 1 pkt 1 lit. b) p.p.s.a.