Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 26 marca 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę Z. R. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...] września 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji utrzymującej w mocy decyzję w sprawie odmowy przyznania zasiłku okresowego.
Postanowienie wraz pisemnym uzasadnieniem oraz pouczeniem o przysługującym środku zaskarżenia, terminie i sposobie jego wniesienia, zostało doręczone skarżącemu w dniu 2 kwietnia 2014 r.
W dniu 2 kwietnia 2014 r. skarżący złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego pismo podpisane przez niego osobiście, z którego wynikało, że jest to skarga kasacyjna od postanowienia z dnia 26 marca 2014 r.
Postanowieniem z dnia 29 kwietnia 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę kasacyjną złożoną osobiście przez skarżącego.
W dniu 12 maja 2014 r. skarżący wniósł zażalenie od postanowienia z dnia 29 kwietnia 2014 r. Powyższe pismo zostało sporządzone i podpisane osobiście przez Z. R. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
W myśl art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a., na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego odrzucające skargę przysługuje zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Zgodnie z art. 194 § 4 p.p.s.a. zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego. Przepis art. 175 § 2 i 3 stosuje się odpowiednio.
W rozpoznawanej sprawie zażalenie sporządził i złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skarżący – Z.R., który nie jest adwokatem, ani radcą prawnym.
Zatem zażalenie nie spełnia wymogu niezbędnego do skutecznego wniesienia skargi, a mianowicie nie jest sporządzona przez uprawnione osoby.
Tak więc wniesienie zażalenia sporządzonego i podpisanego osobiście przez skarżącego należało uznać za niedopuszczalne i jako takie podlegało ono odrzuceniu po myśli art. 178 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a.
Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu orzekł jak w sentencji.