Uzasadnienie
Skarżąca złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata z urzędu.
W uzasadnieniu wniosku wskazała, że mieszka i prowadzi wspólne gospodarstwo domowe razem z niepracującym i nieosiągającym dochodów mężem i dorosłą córką, która pobiera rentę socjalną w kwocie [...] zł. Skarżąca nie osiąga dochodów. Jest osobą bezrobotną, poszukującą pracy. Mąż również jest osobą bezrobotną i bez prawa do zasiłku. Podała, że znajduje się w trudnej sytuacji materialnej, a jej rachunki wynoszą około 400-500 zł miesięcznie. W okresie zimowym ponosi wydatki związane z kupnem opału, które w tym roku wyniosły 472,50 zł i na które zaciągnęła pożyczkę. Podała, że posiada mieszkanie o powierzchni 38m2 i nie posiada nieruchomości oraz oszczędności, papierów i przedmiotów wartościowych.
Z treści przepisu art. 245 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), wynika, że ustanowienie adwokata z urzędu obejmuje prawo pomocy w zakresie częściowym. Z kolei przepis art. 246 § 1 pkt 2 cytowanej ustawy stanowi, że przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodzinny.
Stosownie do art. 199 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Do tych przepisów szczególnych należy zaliczyć przepisy określające przesłanki warunkujące przyznanie prawa pomocy na wniosek strony.
Mając na uwadze, że skarżąca i jej mąż są osobami bezrobotnymi i fakt zamieszkiwania z córką, która pobiera niską rentę socjalną, a także wysokość ponoszonych wydatków i brak majątku, przyjąć należy, że wykazała ona, iż spełnia przesłanki warunkujące przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata z urzędu.
Z tych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w sentencji.