Uzasadnienie
Skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata z urzędu w miejscu zamieszkania.
W uzasadnieniu wniosku wskazał, że jest osobą samotną i prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Utrzymuje się ze świadczeń z pomocy społecznej tj. z zasiłku stałego w wysokości [...] zł netto miesięcznie. Nie posiada środków finansowych na opłacenie wody, ścieków i innych usług komunalnych. Podał, że poszukuje pracy i nie posiada nieruchomości oraz oszczędności, papierów i przedmiotów wartościowych.
Ponieważ skarżący jest w niniejszej sprawie - na podstawie art. 239 pkt 1 lit "a" ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), z którego wynika, że nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych strona skarżąca działanie, bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących pomocy i opieki społecznej - zwolniony z obowiązku ponoszenia wszelkich kosztów sądowych (opłat sądowych i wydatków) merytorycznemu rozpoznaniu podlega wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata z urzędu.
Z treści przepisu art. 245 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wynika, że prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje ustanowienie adwokata lub radcy prawnego. Z kolei przepis art. 246 § 1 pkt 2 cytowanej ustawy stanowi, że przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodzinny.
Stosownie do art. 199 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Do tych przepisów szczególnych należy zaliczyć przepisy określające przesłanki warunkujące przyznanie prawa pomocy na wniosek strony.
Mając na uwadze, że skarżący jest osobą samotną, nie posiadającą zatrudnienia, utrzymującą się ze świadczeń z pomocy społecznej oraz wymóg sporządzenia skargi kasacyjnej przez profesjonalnego pełnomocnika, przyjąć trzeba, że wykazał on, że spełnia przesłanki warunkujące ustanowienie adwokata z urzędu.
Nie może zostać uwzględnione żądanie skarżącego w części dotyczącej ustanowienia adwokata w miejscu jego zamieszkania, ponieważ z treści art. 244 § 3 cytowanej ustawy wynika, że jeżeli strona we wniosku o przyznanie prawa pomocy wskaże konkretnego adwokata, wówczas właściwa okręgowa rada adwokacka w miarę możliwości i w porozumieniu z tym adwokatem, wyznaczy adwokata wskazanego przez stronę. Skarżący zaś nie sprecyzował, który konkretnie adwokat, powinien zostać wyznaczony przez właściwą okręgową radę adwokacką, co oznacza, że nie spełnił przesłanki określonej, w powołanym przepisie art. 244 § 3 ustawy.
Z tych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w sentencji.