Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 25 lutego 2020 r., sygn. akt IV SA/Wr 77/20 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę Z. R. (dalej: skarżący) na wymienioną w komparycji decyzję Prezydenta W. z dnia [...] października 2019 r. (pkt I) oraz oddalił wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie pełnomocnika z urzędu (pkt II).
Odpis powyższego postanowienia doręczono skarżącemu w dniu 13 marca 2020 r., co skarżący pokwitował własnoręcznym podpisem (k. 29).
W dniu 19 marca 2020 r. (k. 26 akt sądowych) skarżący wniósł pismo zatytułowane "Skarga - Zażalenie", stanowiące w istocie skargę kasacyjną sporządzoną (i podpisaną) osobiście, od powyższego postanowienia Sądu z dnia 25 lutego 2020 r. W części wstępnej pisma skarżący wywodził, że kwestionuje postanowienie z dnia 25 lutego 2020 r., którym odrzucono wniesioną przez niego skargę, zaś w końcowej części tego pisma wskazał, że odmowa ustanowienia adwokata nie znajduje uzasadnienia w świetle obowiązującego prawa.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna sporządzona osobiście przez skarżącego z przyczyn formalnych podlegała odrzuceniu.
Wskazać bowiem należy, że ustawodawca, regulując instytucję skargi kasacyjnej, uzależnił skuteczność jej wniesienia od spełnienia szeregu przesłanek, których niespełnienie powoduje odrzucenie skargi kasacyjnej. Zgodnie z art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325), dalej p.p.s.a., sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Termin do wniesienia skargi kasacyjnej został określony w art. 177 § 1 p.p.s.a., który stanowi, że skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Jednym z warunków dopuszczalności skargi kasacyjnej w znaczeniu podmiotowym jest sporządzenie jej przez podmioty wymienione w art. 175 p.p.s.a.
Stosownie do art. 175 § 1 p.p.s.a. skarga kasacyjna co do zasady powinna być sporządzona przez adwokata, radcę prawnego. Jednakże przepisu tego nie stosuje się, gdy skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem, albo gdy skargę kasacyjną wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (art.175 § 2.p.p.s.a.). Dodatkowo w sprawach obowiązków podatkowych, skarga kasacyjna może być sporządzona przez doradcę podatkowego, a w sprawach własności przemysłowej przez rzecznika patentowego (art. 175 § 3 p.p.s.a.).
W niniejszej sprawie skarżący został prawidłowo pouczony o terminie i sposobie wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia z dnia 25 lutego 2020 r. Pomimo powyższego pouczenia skarżący sporządził i wniósł do Sądu pismo, będące w istocie skargą kasacyjną. Jednocześnie skarżący nie wykazał i z akt administracyjnych nie wynika, jakoby należał oni do podmiotów wymienionych w art. 175 p.p.s.a.
W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 178 p.p.s.a., w związku z art. 175 § 1 p.p.s.a odrzucił skargę kasacyjną jako niedopuszczalną.