Uzasadnienie
Orzeczeniem Terenowej Wojskowej Komisji Lekarskiej we W. z dnia [...] r. nr [...] w sprawie badania kontrolnego rencisty /inwalidy/ wojskowego ppłka rez. A. K. rozpoznano:
- 1. § 66 pkt 2 Zaburzenia nerwicowo-lękowe, znacznie upośledzające zdolności adaptacyjne, rokujące istotną poprawę.
- 2. § 35 pkt 5 Astma oskrzelowa ze sporadycznymi zaostrzeniami o niewielkim nasileniu.
- 3. § 43 pkt 4 Choroba wrzodowa dwunastnicy w okresie remisji.
- 4. § 46 pkt 3 Przepuklina rozworu przełykowego z refluksem przełykowym, nie upośledzająca sprawności ustroju.
- 5. § 21 pkt 1 Obustronne upośledzenie słuchu w zakresie tonów wysokich.
- 6. § 5 Przebyty uraz głowy ([...] r.) bez trwałych następstw.
- 7. bez § bez pkt Napięciowe bóle głowy.
- 8. § 77 pkt 5 Przebyty uraz skrętny lewego stawu kolanowego z naderwaniem więzadła piszczelowego pobocznego bez upośledzenia sprawności ruchowej.
- 9. § 34 pkt 5 Zmiany zwyrodnieniowe kręgosłupa lędźwiowo-krzyżowego z kręgozmykiem rzekomym L5 i wadą § 34 pkt 1 rozwojową pod postacią niespojenia kręgu S1, nieznacznie upośledzające sprawność ustroju.
- 10. § 62 pkt 1 Neuralgia międzyżebrowa nieznacznie upośledzająca sprawność ustroju.
- 11. § 51 pkt 7 Przewlekłe zapalenie gruczołu krokowego.
Opierając się na rozporządzeniu Ministra Obrony Narodowej z dnia 10 maja 2004r. w sprawie orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej, właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach /Dz.U. nr 133, poz. 1422/ orzeczono: grupa II - zdolny do zawodowej służby wojskowej. Kategoria "Z" /pkt [...] orzeczenia/.
Orzeczono także o związku poszczególnych chorób i ułomności ze służbą wojskową /pkt [...] orzeczenia/, odmawiając zaliczenia badanego do grupy inwalidzkiej w rozumieniu ustawy z dnia 10 grudnia 1993r. o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych oraz ich rodzin.
W odwołaniu od tego orzeczenia A. K. zakwestionował rozstrzygnięcie m.in. w części dotyczącej zdolności do zawodowej służby wojskowej.
Orzeczeniem Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej we W. z dnia [...] r. nr [...], m.in. działając na podstawie art. 127 § 1 i art. 138 kpa w związku z § 4 pkt 1, § 27 ust. 4 § 31 i § 32 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 10.05.2004r. w sprawie orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej, właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach, powołanego wyżej, utrzymano w mocy zaskarżone orzeczenie.
W skardze do sądu administracyjnego A. K. wniósł o jego uchylenie i przywrócenie mu statusu inwalidy wojskowego.
W odpowiedzi na skargę Rejonowa Wojskowa Komisja Lekarska we W. wniosła o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Ze względu na unormowanie określające zakres właściwości sądów administracyjnych przedmiotem kontroli mogła być tylko decyzja w części orzekającej o zdolności skarżącego do zawodowej służbowej /pkt [...] /. Skarga w części dotyczącej związku poszczególnych chorób i ułomności ze służbą wojskową oraz jego statusu inwalidzkiego została wyłączona z akt sprawy i przekazana do odrębnego postępowania.
Rozpatrując skargę w części dotyczącej orzeczenia o zdolności do zawodowej służby wojskowej, Sąd dopatrzył się naruszenia przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Otóż, zgodnie z przepisami ustawy z dnia 11 września 2003r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych /Dz.U. nr 179, poz. 1750 ze zm./, zdolność fizyczną i psychiczną do pełnienia zawodowej służby wojskowej ustala wojskowa komisja lekarska, która wydaje w tej sprawie orzeczenie. Orzeczenie wojskowej komisji lekarskiej jest decyzją /art. 5 ust. 1/. W przepisie art. 5 ust. 6, pkt 1 i 2 ustala się następujące kategorie zdolności fizycznej i psychicznej do zawodowej służby wojskowej: kategoria Z - zdolny do zawodowej służby wojskowej, co oznacza zdolność do pełnienia zawodowej służby wojskowej oraz służby w charakterze kandydata na żołnierza zawodowego; kategoria N - trwale lub czasowo niezdolny do zawodowej służby wojskowej oraz niezdolny do służby w charakterze kandydata na żołnierza zawodowego.
Większość ze schorzeń rozpoznanych u skarżącego, ocenianych indywidualnie, kwalifikuje do kategorii Z. Jednakże, spośród wielu schorzeń, komisja lekarska stwierdziła u niego m.in. przewlekłe zapalenie gruczołu krokowego /§ 51 pkt 7 załącznika do rozporządzenia/ oraz zaburzenia nerwicowo - lękowe, znacznie upośledzające zdolności adaptacyjne, rokujące istotną poprawę /§ 66 pkt 2 załącznika do rozporządzenia/. W grupie II, kolumny 5 wykazu załącznika nr 2 do rozporządzenia obejmującej żołnierzy zawodowych z pierwszym z wymienionych schorzeń łączy się kwalifikacja zdolności do służby wojskowej oznaczona symbolem: Z/N, z drugim natomiast, symbolem N/Z. Powyższe oznacza, że w zależności od konkretnego przypadku i indywidualnej sytuacji schorzenia wskazane w § 51 pkt 7 i § 66 pkt 2 załącznika mogą przesądzać o zdolności lub niezdolności podmiotu do zawodowej służby wojskowej, przy czym w wypadku rozpoznanego u skarżącego zaburzenia nierwicowo-lękowego, znacznie upośledzającego zdolności adaptacyjne, rokującego istotną poprawę, akcent położono na niezdolność do służby, za czym przemawia kolejność w kategoryzacji - N/Z.
Zgodnie z art. 107 § 1 k.p.a. uzasadnienie decyzji stanowi integralną część decyzji. Z uzasadnienia wynikać ma ocena faktów, prawa i subsumpcji oraz celów i skutków rozstrzygnięcia. Zatem ocenie Sądu nie może podlegać sama osnowa decyzji, ale decyzja jako całość, a więc łącznie z uzasadnieniem. Wymienienie przez organ w uzasadnieniu decyzji tylko numeracji przepisów prawnych przyjętych za podstawę prawną, wraz z przypisanymi im schorzeniami nie odzwierciedla racji decyzyjnej, nie wyjaśnia toku rozumowania prowadzącego do zastosowania konkretnego wariantu wynikającego z przepisu prawa materialnego do rzeczywistej sytuacji faktycznej. W konkretnej sytuacji, decyzja w żadnym stopniu nie wyjaśnia dlaczego w wypadku § 51 pkt 7 i 66 pkt 2 załącznika do rozporządzenia spośród możliwych wariantów zdolności do służby wojskowej / "Z" lub "N"/ wybrano jeden z nich / "Z"/. Komisja powinna dokładnie uzasadnić podstawę rozstrzygnięcia, podać fakty, które uznano za udowodnione, a następnie ocenić je pod kątem konkretnej jednostki chorobowej. W przeciwnym razie, orzeczenie przybiera charakter niesprawdzalnej wyroczni.
Wskazane uchybienia naruszają nie tylko art. 107 § 1 kodeksu postępowania administracyjnego /k.p.a./ stanowiący o formalnej prawidłowości decyzji, ale i art. 7 i 77 § 1 k.p.a. nakazującym dokładne wyjaśnienie stanu faktycznego, dokonania wszechstronnej oceny okoliczności konkretnego przypadku na podstawie analizy całokształtu materiału dowodowego.
Uwzględniając powyższe, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 "c" ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm./ orzeczono jak w sentencji.
Ze względu na charakter decyzji, nie posiadającej samoistnego przymiotu wykonalności, Sąd nie orzekał w przedmiocie jej wykonania.