Uzasadnienie
Skarżąca złożyła na urzędowym formularzu wniosek o ustanowienie adwokata z miasta G. W uzasadnieniu wniosku wskazała, że prowadzi wspólne gospodarstwo domowe razem z mężem i uczącym się synem lat [...]. Skarżąca nie pracuje i nie osiąga dochodów. Pozostaje wraz z synem na utrzymaniu pracującego męża, który otrzymuje dochody w wysokości około [...] zł netto miesięcznie. Podała, że wydatki związane z utrzymaniem wynoszą: zakup węgla 5.000 zł, prąd 128 zł, woda 100 zł, ubezpieczenia 150 zł, dojazdy do szkoły i pracy 300 zł, wywóz nieczystości 29 zł. Wskazała, że posiada stary poniemiecki dom wymagający dużego remontu. Podała również, że rodzina ponosi wydatki z leczeniem, przy czym ustalenia te potwierdza uzasadnienie zaskarżonej decyzji. Z decyzji tej i akt administracyjnych sprawy wynika nadto, że wobec majątku osoby skarżącej stwierdzono bezskuteczność egzekucji administracyjnej.
Ponadto skarżąca nadesłała upomnienie z tytułu zaległości za pobyt ojca w domu pomocy społecznej w wysokości 9612,74 zł. Podała również, że nie posiada innych nieruchomości oraz oszczędności, papierów i przedmiotów wartościowych.
W piśmie Sądu z dnia 23 lutego 2015 r. wyjaśniono skarżącej, że z treści art. 244 § 3 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wynika, że jeżeli strona we wniosku o przyznanie prawa pomocy wskazała konkretnego adwokata, właściwa okręgowa rada adwokacka, w miarę możliwości i w porozumieniu ze wskazanym adwokatem, wyznaczy adwokata wskazanego przez stronę. W związku z powyższym wyjaśnieniem, w omawianym piśmie, zwrócono się do skarżącej o wskazanie w terminie siedmiu dni konkretnego adwokata ze wskazanej wyżej miejscowości, którego w miarę możliwości mogłaby wyznaczyć, stosownie do powyższego art. 244 § 3 powołanej ustawy, właściwa okręgowa rada adwokacka. Skarżąca nie udzieliła odpowiedzi na to pismo.
Z treści przepisu art. 245 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), wynika, że prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje ustanowienie adwokata lub radcy prawnego. Z kolei przepis art. 246 § 1 pkt 2 cytowanej ustawy stanowi, że przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodzinny.
Stosownie do art. 199 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Do tych przepisów szczególnych należy zaliczyć przepisy określające przesłanki warunkujące przyznanie prawa pomocy na wniosek strony.
Mając na uwadze, że skarżąca nie uzyskuje dochodów i pozostaje wraz z uczącym się synem na utrzymaniu męża oraz fakt bezskuteczności egzekucji z majątku osobistego skarżącej oraz wysokość dochodu męża i wysokość wydatków przyjąć trzeba, iż wykazała ona, że spełnia przesłanki warunkujące przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata.
Dodać przy tym należy, że powołana ustawa nie przewiduje możliwości ustanowienia adwokata z konkretnej miejscowości, gdyż zgodnie z treści art. 244 § 3 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jeżeli strona we wniosku o przyznanie prawa pomocy wskazała konkretnego adwokata, właściwa okręgowa rada adwokacka, w miarę możliwości i w porozumieniu ze wskazanym adwokatem, wyznaczy adwokata wskazanego przez stronę. W związku z powyższym skarżąca powinna była wskazać konkretnego adwokata z podaniem imienia i nazwiska, czego nie uczyniła pomimo pisma referendarza sądowego z dnia 23 lutego 2014 r. wzywającego stronę do wskazania konkretnego pełnomocnika, którego wyznaczy rada adwokacka.
Z tych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w sentencji.