Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 7 lutego 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę w całości.
Następnie skarżąca na urzędowym formularzu z dnia 9 marca 2018 r. złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata i zwolnienie od kosztów sądowych, skoro rubryka nr 4.1 obejmująca zwolnienie od kosztów sądowych nie została wykreślona zgodnie z pouczeniem na ostatniej stronie.
W jego uzasadnieniu strona podała, że prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe i utrzymuje się z zasiłku [...] z [...]w kwocie [..] zł, co potwierdza także zaskarżona do Sadu decyzja. Dodatkowo podała, że [..] użyczył jej pokój, w którym mieszka i opłaca z tego tytułu czynsz w wysokości [...] zł. Wynajem pokoju potwierdza wywiad środowiskowy, znajdujący się w aktach administracyjnych sprawy. Ma [...] i w związku ze szkodliwym działaniem [...] zaniechała leczenia od lutego bieżącego roku. Odmawia sobie żywności z powodu wydatków na korespondencję, bo chce zwalczyć "oszustwo" związane z wyliczeniem jej dochodu. W formularzu tym wskazała także, że nie posiada domu ani innych nieruchomości oraz oszczędności, papierów i przedmiotów wartościowych.
Dane zawarte aktach administracyjnych sprawy potwierdzają ponadto, że skarżąca prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe, utrzymuje się zasiłków z pomocy społecznej i dodatków mieszkaniowych, a z powodu wieku jest niezdolna do pracy.
Rozpoznaniu w niniejszej sprawie podlega złożony na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata i zwolnienie od kosztów sądowych.
Z przepisu art. 245 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, dalej p.p.s.a.) wynika, że ustanowienie radcy prawnego lub adwokata obejmuje prawo pomocy w zakresie częściowym.
Z kolei przepis art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. stanowi, że przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodzinny.
Zgodnie z art. 199 p.p.s.a. strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Do tych przepisów szczególnych należy zaliczyć przepisy określające przesłanki warunkujące przyznanie prawa pomocy na wniosek strony.
Mając zatem na uwadze, że skarżąca utrzymuje się z niskiego zasiłku [..] i fakt otrzymywania innych zasiłków z [...], które przysługują osobom znajdującym się w trudnej sytuacji materialnej oraz brak majątku i realizację prawa do sądu, przyjąć trzeba, że strona wykazała, iż spełnia przesłanki warunkujące przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata.
Z tych względów należało, w pkt I sentencji, przyznać stronie skarżącej prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata z urzędu.
Natomiast odnośnie wniosku o przyznanie prawa pomocy w pozostałym zakresie, tj. w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych wskazać należy, że strona skarżąca jest zwolniona z obowiązku ponoszenia wszelkich kosztów sądowych na podstawie art. 239 pkt 1 lit. "h" p.p. s. a., z którego wynika, że nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych strona skarżąca działanie lub bezczynność organu albo przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej.
W tej sytuacji rozpoznanie tego wniosku stało się zbędne, a postępowanie wszczęte wnioskiem o zwolnienie od kosztów sądowych podlega umorzeniu na podstawie art. 249a p.p.s.a., zgodnie z którym jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się.
O umorzeniu postępowania wszczętego wnioskiem o zwolnienie od kosztów sądowych orzeczono w pkt II sentencji.
W myśl zaś art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. do czynności w zakresie przyznania prawa pomocy, które wykonuje referendarz sądowy należy wydawanie na posiedzeniu niejawnym postanowień o przyznaniu, cofnięciu, odmowie przyznania prawa pomocy albo umorzeniu postępowania w sprawie przyznania prawa pomocy.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 245 § 3 p.p.s.a. i 249a w związku z art. 239 pkt 1 lit "h" i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a, orzeczono jak w sentencji.