Uzasadnienie
Pismem z dnia 7 lutego 2018 r. skarżąca złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie adwokata z urzędu z uwagi na to, że utrzymuje się z niskiej emerytury. Do pisma tego dołączyła odcinek emerytury za grudzień 2017 r, na kwotę [..]zł.
W odpowiedzi na pismo starszego referendarza sądowego z dnia 15 lutego 2018 r. wzywające stronę do złożenia powyższego wniosku na urzędowym formularzu skarżąca złożyła na formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata z urzędu.
W uzasadnieniu powyższego wniosku skarżąca podała, że jest osoba samotną, niepełnosprawną i przewlekle chorą. Prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe, mimo, że mieszka z bratanicą i jej mężem i dzieckiem, która jest właścicielem mieszkania. Utrzymuje się z emerytury, którą otrzymuje w wysokości [..] zł netto miesięcznie, co potwierdziła odcinkiem emerytury (przekaz pocztowy) za styczeń 2018 r. oraz z zasiłku [...], który przysługuje osobom niepełnosprawnym w kwocie [...] zł miesięcznie, co potwierdziła decyzją organu [..]. Dodała, że ponadto otrzymała jedynie zasiłek z [..] na [...] w kwocie [..] zł. Nie posiada kredytów. Na leki przeznacza około 100 zł miesięcznie i 200 zł przekazuje bratanicy z tytułu opłaty za mieszkanie.
Podała, że nie posiada nieruchomości oraz przedmiotów i papierów wartościowych, wierzytelności i oszczędności.
W pierwszej kolejności rozpoznaniu podlega wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie pełnomocnika z urzędu.
Z przepisu art. 245 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369; dalej p.p.s.a.) wynika, że ustanowienie radcy prawnego lub adwokata obejmuje prawo pomocy w zakresie częściowym.
Z kolei przepis art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. stanowi, że przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodzinny.
Zgodnie z art. 199 p.p.s.a. strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Do tych przepisów szczególnych należy zaliczyć przepisy określające przesłanki warunkujące przyznanie prawa pomocy na wniosek strony.
Mając na uwadze, że skarżąca jest osobą niepełnosprawną, utrzymującą się z niskiej renty i niskiego zasiłku [..] i jak również wysokość wykazanych wydatków związanych z utrzymaniem i brak majątku, przyjąć trzeba, że strona wykazała, iż spełnia przesłanki warunkujące przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie pełnomocnika z urzędu.
Z tych względów, w pkt I sentencji, przyznano stronie skarżącej prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata z urzędu.
Natomiast odnośnie wniosku o przyznanie prawa pomocy w pozostałym zakresie, tj. w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych wskazać należy, że strona skarżąca jest zwolniona z obowiązku ponoszenia wszelkich kosztów sądowych na podstawie art. 239 pkt 1 lit. "a" p.p. s. a., z którego wynika, że nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych strona skarżąca działanie lub bezczynność organu albo przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej.
W tej sytuacji rozpoznanie tego wniosku stało się zbędne, a postępowanie wszczęte wnioskiem o zwolnienie od kosztów sądowych podlega umorzeniu na podstawie art. 249a p.p.s.a., zgodnie z którym jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się.
O umorzeniu postępowania wszczętego wnioskiem o zwolnienie od kosztów sądowych orzeczono w pkt II sentencji.
W myśl zaś art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. do czynności w zakresie przyznania prawa pomocy, które wykonuje referendarz sądowy należy wydawanie na posiedzeniu niejawnym postanowień o przyznaniu, cofnięciu, odmowie przyznania prawa pomocy albo umorzeniu postępowania w sprawie przyznania prawa pomocy.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 245 § 3 p.p.s.a. i 249a w związku z art. 239 pkt 1 lit "a" i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a, orzeczono jak w sentencji.