Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny we W. wyrokiem z dnia 14 marca 2012 r. oddalił skargę.
Następnie skarżąca złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego z urzędu.
W jego uzasadnieniu wskazała, że jest samotną matką wychowującą niepełnosprawne dziecko, ponoszącą znaczne wydatki związane z jego stanem zdrowia. Pobiera alimenty na dziecko w wysokości [...] zł i zasiłek rodzinny w wysokości [...] zł oraz otrzymuje świadczenie pielęgnacyjne w kwocie [...] zł. Dochód ten nie wystarcza na zaspokojenie podstawowych potrzeb. Podała, że posiada mieszkanie i innych nieruchomości, jak również oszczędności, papierów i przedmiotów wartościowych.
Z treści przepisu art. 245 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) wynika, że prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje ustanowienie adwokata z urzędu. Z kolei przepis art. 246 § 1 pkt 2 cytowanej ustawy stanowi, że przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodzinny.
Stosownie do art. 199 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Do tych przepisów szczególnych należy zaliczyć przepisy określające przesłanki warunkujące przyznanie prawa pomocy na wniosek strony.
Mając na uwadze, iż skarżąca jest samotną matką, wychowującą niepełnosprawne dziecko, niepozostającą w związku z tym w zatrudnieniu i utrzymującą się ze świadczeń z pomocy społecznej, a ponadto aktualny poziom cen dóbr i usług, brak majątku, jak również wymóg sporządzenia skargi kasacyjnej przez profesjonalnego pełnomocnika przyjąć trzeba, iż wykazała ona, że spełnia przesłanki warunkujące ustanowienie radcę prawnego z urzędu.
Z tych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w sentencji.