Uzasadnienie
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w J. G. decyzją z dnia [...] Nr [...] uchyliło decyzję Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w J. G. z dnia [...]r. Nr [...] w całości i przekazaniu sprawy do ponownego rozpatrzenia
Kolegium Odwoławcze rozpatrując sprawę w trybie odwoławczym podczas ustalania stanu faktycznego stwierdziło rozbieżności w ustaleniach dotyczących składu osobowego rodziny. Brak możliwości dokonania jednoznacznych ustaleń dotyczących stanu gospodarstwa domowego stanowił podstawę uchylenia zaskarżonej decyzji i przekazaniu sprawy organowi pierwszej instancji do ponownego rozpatrzenia.
Z wywiadu środowiskowego znajdującego się w aktach sprawy wynika bowiem, że gospodarstwo domowe M. J. składa się z czterech osób oraz córki M. [...], która utrzymuje się sama przy niewielkiej pomocy rodziców. Natomiast w odwołaniu od zaskarżonej decyzji strona określa swoje gospodarstwo jako pięcioosobowe. W tej sytuacji koniecznym, w ocenie Kolegium Odwoławczego było przeprowadzenie postępowania wyjaśniającego w celu ustalenia składu gospodarstwa domowego, a następnie wyliczenie jego dochodu pod kątem spełnienia przesłanki dochodowej warunkującej przyznanie wnioskowanych świadczeń.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skarżący powtórzył swoje twierdzenie zawarte w odwołaniu, że gospodarstwo domowe składa się z 5 osób tj.: jego, żony, dwóch córek i syna Szczegółowo wylicza potrzeby i oczekiwania rodziny które, jego zdaniem, powinny zostać zaspokojone ze środków pomocy społecznej. Ponadto wyraża swoje niezadowolenie ze sposobu w jaki traktowany jest przez pracowników Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej.
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoje ustalenia faktyczne i prawne zawarte w zaskarżonej decyzji wskazując, iż skarga nie zawiera żadnych nowych okoliczności na poparcie stanowiska strony. Natomiast obszerna treść, nie dotyczy decyzji organu odwoławczego, zdaje się wskazywać na niezrozumienie przez stronę istoty przekazania przez organ odwoławczy sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Nadto strona skardze przywołuje okoliczności związane z zupełnie odrębnym trybem postępowania wynikającym ze złożenia przez nią bezpośrednio odwołania do organu odwoławczego co skutkowało koniecznością przekazania w oparciu o przepis art. 129 § 1 kodeksu postępowania administracyjnego odwołania według właściwości organowi I instancji, co pozostaje bez żadnego wpływu na merytoryczne rozpoznanie sprawy przez organ II instancji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Na podstawie art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych /Dz. U. nr 153, poz. 1269/, sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Według art. 1 § 2 powołanej ustawy - Prawo o ustroju sądów administracyjnych, kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Określone w art. 145 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) podstawy prawne uwzględnienia skargi ograniczone zostały do naruszenia prawa, a zatem kontrolując decyzję administracyjną sąd bada zgodność z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej. Decyzja administracyjna jest zgodna z prawem jeżeli jest zgodna z przepisami prawa materialnego i przepisami prawa procesowego.
Skargę nie można uznać za zasadną. Sąd podziela stanowisko organu odwoławczego, że wobec okoliczności podniesionych w odwołaniu strony należy uznać, iż nie doszło do prawidłowego nie budzącego wątpliwości ustalenia stanu faktycznego sprawy. Podstawową zasadą postępowania administracyjnego jest wynikająca z art. 7 kpa zasada prawdy obiektywnej. Rodzi ona dla organu administracji powinność wyczerpującego zbadania wszystkich okoliczności faktycznych związanych z rozpatrywaną sprawą w celu stworzenia rzeczywistego obrazu sytuacji strony, uzyskania podstawy do właściwego zastosowania przepisów materialnych. Skoro w niniejszej sprawie doszło do istotnych rozbieżności co do ilości osób prowadzących wspólne gospodarstwo co w sposób istotny z uwagi na treść przepisu art. 8 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 12.03.2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. z 2004 r. Nr 64 poz. 593) stanowi, że prawo do świadczeń pieniężnych z pomocy społecznej, z zastrzeżeniem art. 40, 41, 78 i 91, przysługuje osobie w rodzinie, w której dochód na osobę nie przekracza kwoty 316 zł, zwanej dalej "kryterium dochodowym na osobę w rodzinie" wpływa na ustalenie przesłanki dochodowej dla przyznania skarżącemu świadczeń pieniężnych z pomocy społecznej, o które strona wystąpiła.
Zasadnie Kolegium Odwoławcze uchyliło decyzję ze względów proceduralnych nie rozpoznając sprawy merytorycznie. Naruszenie przepisu art. 7 kpa stanowiącego, że w toku postępowania organy administracji publicznej stoją na straży praworządności i podejmują wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli z uwagi na zakres uchybień w toku postępowania dowodowego wyczerpujących w zasadzie niemal całość co do ustaleń stanu faktycznego dawało podstawę do zastosowania przepisu art. 138 § 2 kpa organ odwoławczy może uchylić zaskarżoną decyzję w całości i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji, gdy rozstrzygnięcie sprawy wymaga uprzedniego przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w całości lub w znacznej części. Przekazując sprawę organ ten może wskazać, jakie okoliczności należy wziąć pod uwagę przy ponownym rozpatrzeniu sprawy.
Prawidłowo Kolegium Odwoławcze przekazując sprawę wskazało jakie okoliczności organ I instancji ma uwzględnić przy ponownym rozpatrzeniu sprawy.
Pozostałe zarzuty skargi nie dotykają meritum rozpoznawanej sprawy i wskazują na niezrozumienie przez skarżącego istoty przekazania sprawy przez organ odwoławczy organowi I instancji jako otwierającego drogę do uwzględnienia podnoszonych przez stronę zarówno w odwołaniu jak i w skardze okoliczności.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), Sąd orzekł jak w sentencji