Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny we W. wyrokiem z dnia 14 maja 2013 r. oddalił skargę. Odpis sentencji tego wyroku został przesłany skarżącemu przebywającemu w zakładzie karnym i doręczony mu w dniu [...].
Skarżący pismem z dnia [...] złożył wniosek o ustanowienia adwokata z urzędu w celu sporządzenia skargi kasacyjnej. W piśmie tym podał również, że obecnie przebywa w zakładzie karnym, gdzie nie jest zatrudniony, nie posiada oszczędności i nie jest w stanie pokryć kosztów ustanowienia pełnomocnika.
Zarządzeniem referendarza sądowego z dnia 27 maja 2013 r. wezwano skarżącego do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu wraz z zaświadczeniem z zakładu karnego potwierdzającym na jaki okres został osadzony w tym zakładzie, czy jest zatrudniony, na jaki okres i w jakiej wysokości otrzymuje wynagrodzenie lub zasiłek chorobowy i czy podlega ono zajęciu komorniczemu, czy otrzymuje zapomogę pieniężną oraz czy posiada środki pieniężne na koncie depozytowym do własnej dyspozycji, wymienione w art. 113 § 2 kkw oraz środki pieniężne do dyspozycji po opuszczenia zakładu karnego, o których mowa w art. 126 kkw.
Na urzędowym formularzu skarżący wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata z urzędu. W jego uzasadnieniu podniósł, że przebywa w zakładzie karnym od [...] r. i opuści ten zakład w [...] r. Ponownie podał, że nie pracuje i nie posiada żadnych środków pieniężnych. Wniósł również o przedłużenie terminu do nadesłania wymaganego zaświadczenia, który został mu przedłużony do dnia [...] czerwca 2013 r. na podstawie zarządzenia referendarza sądowego z dnia 12 czerwca 2013 r., doręczonego skarżącemu w dniu [...].
Pismem z dnia [...] skarżący poinformował Sąd, że Dyrektor Zakładu Karnego nie wystawił mu powyższego zaświadczenia i zwrócił się do Sądu, aby Sąd ten wystąpił o takie zaświadczenie.
W odpowiedzi na zarządzenie referendarza sądowego z dnia 11 lipca 2013 r. skarżący uzupełnił brak formalny formularza poprzez jego podpisanie.
Ponieważ skarżący jest w niniejszej sprawie - na podstawie art. 239 pkt 1 lit "a" ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), z którego wynika, że nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych strona skarżąca działanie, bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących pomocy i opieki społecznej - zwolniony z obowiązku ponoszenia wszelkich kosztów sądowych (opłat sądowych i wydatków) merytorycznemu rozpoznaniu podlega wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata z urzędu.
Z przepisu art. 245 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wynika, że ustanowienie adwokata z urzędu obejmuje prawo pomocy w zakresie częściowym
Z kolei przepis art. 246 § 1 pkt 2 cytowanej ustawy stanowi, że przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodzinny.
Zgodnie z art. 199 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Do tych przepisów szczególnych należy zaliczyć przepisy określające przesłanki warunkujące przyznanie prawa pomocy na wniosek strony.
Mając na uwadze, że skarżący obecnie przebywa w zakładzie karnym, gdzie odbywa od dnia [...] (co ustalono na podstawie danych zawartych w pkt III wywiadu środowiskowego z dnia [...] sporządzonego przez organ pomocy społecznej) karę pozbawienia wolości, której koniec ma nastąpić w [...]. (według oświadczenia skarżącego zawartego w formularzu) i nie pozostaje w zatrudnieniu i nie posiada środków finansowych na opłacenie kosztów ustanowienia fachowego pełnomocnika, przyjąć trzeba, iż wykazał on, pomimo braku wspomnianego zaświadczenia, że spełnia przesłanki warunkujące przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata z urzędu.
Dodać trzeba, iż trudną sytuację materialną skarżącego potwierdza również znajdujący się w aktach administracyjnych sprawy, wspomniany wyżej, wywiad środowiskowy, z którego wynika nadto, iż przed osadzeniem w zakładzie karnym skarżący pobierał zasiłek stały i zasiłek pielęgnacyjny oraz że przewlekle choruje, posiada orzeczenie o niepełnosprawności i nie otrzymuje pomocy od innych osób.
Mając powyższe na uwadze, w oparciu o art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w sentencji.