Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...]r. Nr [...]Dyrektor Powiatowego Urzędu Pracy w D. na podstawie art. 9 ust. 1 pkt 14 lit. a i b, art. 2 ust. 1 pkt 2 oraz art. 71 ust. 1 i 2, art. 72, art. 73 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. Nr 99, poz. 1001 ze zm.), dalej: ustawa, uznał L. S. za osobę bezrobotną i orzekł o przyznaniu prawa do zasiłku od dnia [...]r. w kwocie [...] zł miesięcznie, tj. 100% podstawowej wysokości zasiłku.
Decyzją zaś z dnia [...]r. Nr [...]Dyrektor Powiatowego Urzędu Pracy w D. na podstawie art. 9 ust. 1 pkt 14 lit. a i b, art. 2 ust. 1 pkt 2 w związku z art. 33 ust. 4 ustawy pozbawił L. S. statusu osoby bezrobotnej z dniem [...]r. oraz prawa do zasiłku z dniem [...]r.
W uzasadnieniu wskazano, że z posiadanych dokumentów wynika, że L. S. nie stawił się w Powiatowym Urzędzie Pracy w wyznaczonym na ten dzień terminie i nie powiadomił w ciągu 7 dni o uzasadnionej przyczynie niestawiennictwa. W decyzji tej poinformowano również, że odzyskanie statusu osoby bezrobotnej może nastąpić po upływie co najmniej 3 miesięcy od dnia niestawienia się w Powiatowym Urzędzie Pracy w wyniku ponownej rejestracji.
W odwołaniu od decyzji z dnia [...]r. L. S. zakwestionował wyliczenie jego stażu pracy i powołał się na zaświadczenie z ZUS we W. z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej w latach [...] - [...], którego to okresu nie wliczono mu do stażu pracy.
Decyzją z dnia [...]r. Nr [...] Wojewoda D. na podstawie art. 2 ust. 1 pkt 2 w związku z art. 33 ust. 3 i ust. 4 pkt 4 ustawy utrzymał w mocy decyzję z dnia [...]r.
W uzasadnieniu wskazano, że L. S. zgłosił się do Powiatowego Urzędu Pracy w D. dnia [...]r., po okresie zatrudnienia od dnia [...]r. do dnia [...]r., po okresie pobierania zasiłku chorobowego od dnia [...]r. do dnia [...] r. i świadczenia rehabilitacyjnego od dnia [...]r. do dnia [...]r. oraz od dnia [...] r. do dnia [...]r. i decyzją z dnia [...]r. został uznany z dniem [...]r. za osobę bezrobotną z prawem do zasiłku od dnia [...]r., w kwocie [...]zł miesięcznie, podlegającej waloryzacji na zasadach ustawowych.
W dacie rejestracji L. S. został pouczony o obowiązku zgłaszania się w wyznaczonych terminach w Powiatowym Urzędzie Pracy w D. i powiadamiania w ciągu 7 dni o uzasadnionej przyczynie tego niestawiennictwa, co potwierdził własnoręcznym podpisem i zobowiązał się do przestrzegania.
Dalej, na podstawie zapisów dokonanych w załączniku do karty rejestracyjnej bezrobotnego części D, dokumentującej stawiennictwo w celu potwierdzenia gotowości do podjęcia pracy, ustalono, że L. S[...] w dniu [...]r. wyznaczono na dzień [...] r. termin zgłoszenia się w Powiatowym Urzędzie Pracy w D. w celu potwierdzenia gotowości do podjęcia pracy i uzyskania informacji o możliwości zatrudnienia. Fakt zapoznania się z wyznaczonym na dzień [...] r. terminem L. S. potwierdził własnoręcznym podpisem.
L. S. nie zgłosił się w wyznaczonym na dzień [...]r. terminie, w związku z czym w dniu [...]r. podjęto zaskarżoną decyzję, którą doręczono dorosłemu domownikowi strony, w dniu [...]r., za zwrotnym potwierdzeniem odbioru. Natomiast wyjaśnienia dotyczące niezgłoszenia się w urzędzie pracy w wyznaczonym na dzień [...]r. terminie L. S. złożył dopiero w odwołaniu, tj. w piśmie z dnia [...]r.
Zdaniem organu odwoławczego odwołanie jest bezzasadne. Zgodnie bowiem z przepisem art. 33 ust. 3 ustawy bezrobotni mają obowiązek zgłaszania się do właściwego powiatowego urzędu pracy w wyznaczonych terminach w celu potwierdzenia swej gotowości do podjęcia pracy i uzyskania informacji o możliwościach zatrudnienia lub szkolenia.
Zgodnie zaś z przepisem art. 33 ust. 4 pkt 4 ustawy starosta pozbawia statusu bezrobotnego, który nie stawił się w powiatowym urzędzie pracy w wyznaczonym terminie i nie powiadomił w ciągu 7 dni o uzasadnionej przyczynie tego niestawiennictwa; pozbawienie statusu bezrobotnego następuje na okres 3 miesięcy od dnia niestawienia się w powiatowym urzędzie pracy.
Wyżej cytowany przepis uzależnia pozbawienie statusu bezrobotnego od łącznego wystąpienia dwóch przesłanek, tj. niestawienia się bezrobotnego w powiatowym urzędzie pracy w wyznaczonym terminie i niepowiadomienia w ciągu 7 dni o uzasadnionej przyczynie tego niestawiennictwa.
Z akt sprawy bezsprzecznie wynika, że obie przesłanki w sprawie L. S. wystąpiły - L. S., mimo prawidłowego pouczenia, nie stawił się w wyznaczonym na dzień [...] r. terminie i nie powiadomił w ciągu 7 dni o uzasadnionej przyczynie tego niestawiennictwa.
Zgodnie ze stanowiskiem Naczelnego Sądu Administracyjnego, zawartym w wyroku z dnia 9 października 1998 r., sygn. akt II SA 1098/98, które ma zastosowanie w w niniejszej sprawie, "bezrobotny musi usprawiedliwić niestawiennictwo w wyznaczonym przez RUP terminie przez wskazanie uzasadnionej przyczyny i takie usprawiedliwienie winno nastąpić w ciągu 5 dni od wyznaczonego terminu zgłoszenia się w tym urzędzie. Oba wymogi muszą być spełnione łącznie. Nawet w razie zaistnienia uzasadnionej przyczyny niestawiennictwa kierownik RUP obowiązany jest wydać na podstawie tego przepisu decyzję o pozbawieniu danej osoby statusu bezrobotnego, jeżeli wymagane powiadomienie o przyczynie niestawiennictwa nastąpi po upływie pięciodniowego terminu".
Wyjaśnienia podane w odwołaniu, nie pozwalają uznać, że L. S. nie zgłosił się w Powiatowym Urzędzie Pracy w D. w wyznaczonym na dzień [...]r. terminie z przyczyn uzasadnionych.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu L. S. powtórzył zarzuty wniesione w odwołaniu.
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o oddalenie skargi z powodów podanych w uzasadnieniu decyzji ostatecznej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Z akt sprawy wynika, że organ I instancji wydał dwie następujące po sobie decyzje. Pierwsza z nich to decyzja z dnia [...]r. o uznaniu skarżącego za osobę bezrobotną (odbiór tej decyzji nastąpił w dniu [...]r.), druga to decyzja z dnia [...] o utracie przez skarżącego statusu osoby bezrobotnej i prawa do zasiłku (decyzję doręczono stronie dnia [...]r.).
W piśmie (bez daty), które wpłynęło do organu w dniu [...]r. L. S. stwierdził, że odwołuje się od decyzji Powiatowego Urzędu Pracy z dnia [...]r., nr [...]. Podniósł, że nie zgadza się z jego wyliczenia stażu pracy.
Jednocześnie w aktach sprawy brak egzemplarza odwołania od decyzji z dnia [...]r.
Z pisma Dyrektora Powiatowego Urzędu Pracy w D. z dnia [...]r. przesyłającego Wojewodzie D. kserokopie akt sprawy w związku z postępowaniem odwoławczym wynika, że skarżący odwołał się zarówno od decyzji z dnia [...]r. o uznaniu za osobę bezrobotną oraz z dnia [...]r. orzekającej o utracie przez skarżącego statusu osoby bezrobotnej oraz prawa do zasiłku, a zatem toczyły się dwa postępowania administracyjne.
Mimo, że z dokumentacji sprawy wynika, że skarżący odwołał się od decyzji z dnia [...]r. i tej decyzji powinno dotyczyć postępowanie odwoławcze, to do akt dołączono decyzję drugoinstancyjną Wojewody D. rozpatrującą odwołanie od decyzji z dnia [...] r. wraz z uzasadnieniem nawiązującym do argumentów zawartych w odwołaniu od tej decyzji.
W związku z powyższym Sąd nie jest w stanie ustalić, czy rzeczywistym przedmiotem postępowania odwoławczego była decyzja I instancji w sprawie uznania skarżącego za osobę bezrobotną (jak wynika z dołączonego do akt odwołania), a tylko do akt pomyłkowo włączono decyzję w innej sprawie (utraty statusu bezrobotnego i prawa do zasiłku), czy też organ pomyłkowo włączył do akt odwołanie dotyczące innego przedmiotu. Kwestia ta powinna być przez organ dokładnie wyjaśniona i ustalona.
Powyższe oznacza, że organ nie podjął wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy i jej załatwienia, a powyższe uniemożliwia skontrolowanie przez Sąd prawidłowości decyzji.
W tej sytuacji, na podstawie art. 145 §1 pkt 1 "c" i art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzeczono jak w sentencji wyroku.