Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu wyrokiem z dnia 27 lutego 2015r. sygn. IV SA/ 836/14 oddalił skargę L. O. na decyzję Wojewody D. z dnia [...] października 2014 r. nr [...] w przedmiocie pozbawienia statusu osoby bezrobotnej i prawa do zasiłku dla osoby bezrobotnej. Skarżący wniósł skargę kasacyjna od powyższego wyroku, uiszczając jednocześnie wpis od skargi kasacyjnej w kwocie 100 zł.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 239 § 1 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.); dalej: p.p.s.a., nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych strona skarżąca działanie, bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących statusu bezrobotnego, zasiłków oraz innych należności i uprawnień przysługujących osobie bezrobotnej.
Stosownie do przepisu art. 225 cytowanej ustawy procesowej regulującej postępowanie przed sądami administracyjnymi, opłatę prawomocnie uchyloną w całości lub w części postanowieniem sądu oraz różnicę między kosztami pobranymi a kosztami nienależnymi, a także pozostałość zaliczki wpłaconej na pokrycie wydatków zwraca się stronie z urzędu na jej koszt. Przytoczony przepis dotyczy więc sytuacji, gdy wystąpi nadpłata w kwocie kosztów uiszczonych przez stronę w porównaniu z wysokością kwoty należnej. Przy czym, z nadpłatą mamy do czynienia również wtedy, gdy pobrane koszty sądowe (art. 211 p.p.s.a.) będą wyższe od należnych albo zostaną pobrane od strony zwolnionej od ponoszenia kosztów, np. w przypadkach, o których mowa w art. 239 p.p.s.a. Dotyczy to także sytuacji, gdy strona dobrowolnie – bez wezwania Sądu- uiści opłatę sądową w sprawie, w której przewidziano ustawowe zwolnienie od kosztów sądowych o charakterze przedmiotowym. Z taką sytuacją mamy do czynienia w analizowanym przypadku.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 225 w związku z art. 239 pkt 1 lit. b p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.