Uzasadnienie
W dniu [...]r. K. P. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na Starostę P. w przedmiocie zwrotu części opłaty uiszczonej za wydanie karty pojazdu.
W odpowiedzi na powyższą skargę, pismem z dnia [...]r. Starosta P. wniósł o odrzucenie skargi, bądź o jej oddalenie z powodu naruszenia art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153 poz. 1270 ze zm.) gdyż skarżący wezwał organ do usunięcia naruszenia prawa po upływie 14 dni od dnia, w którym dowiedział się o podjęciu czynności jak w art. 3 § 2 cyt. ustawy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Skarga nie jest dopuszczalna.
Wyraźnie bowiem jest ona skierowana przeciw opłacie towarzyszącej rozstrzygnięciu administracyjnemu. Pobranie tej opłaty natomiast nie stanowi jego części, jest czynnością materialnotechniczną. Czynności te zgodnie z art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej u.p.s.a., również podlegają kontroli sądowej jednakże stosownie do art. 52 § 3 u.p.s.a. jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4, można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności – do usunięcia prawa.
Wezwanie stanowi, według przepisu, warunek dopuszczalności skargi. Niespełnienie tego wymogu, bądź spełnienie po czasie powoduje, że skarga nie jest dopuszczalna, a skarga niedopuszczalna podlega odrzuceniu stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 u.p.s.a.
W dniu 18 lipca 2005 r. skarżący otrzymał decyzję o czasowej rejestracji pojazdu i został zobligowany do zapłaty kwoty [...] zł za kartę pojazdu. Pismem z dnia [...]r. wezwał starostę P. do usunięcia naruszenia prawa przez zwrot zawyżonej opłaty. Powyższa czynność została dokonana z naruszeniem terminu wskazanego w art. 52 § 3 u.p.s.a. Konsekwencją tego jest również niedopuszczalność skargi i jej odrzucenie na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 u.p.s.a.
W związku z powyższym, orzeczono jak w sentencji postanowienia.