Uzasadnienie
W dniu 21 października 2014 r. skarżąca – E. N. (dalej: skarżąca), mieszkająca w N. w miejscowości M., [...] [...] będąca obywatelką Polski, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w J. skargę na postanowienie tego organu z dnia [...] października 2014 r., nr [...], w sprawie stwierdzenia uchybienia terminu do złożenia odwołania od decyzji wydanej przez Powiatowe Centrum Pomocy Rodzinie w Z. z dnia [...] lipca 2014 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia opłaty za pobyt dziecka w rodzinie zastępczej. Powyższą skargę podpisała osobiście skarżąca.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału IV z dnia 4 grudnia 2014 r. (doręczonym skarżącej w dniu 23 grudnia 2014 r., k-16) skarżąca została wezwana do usunięcia braków formalnych skargi poprzez ustanowienie pełnomocnika do doręczeń mającego miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce, w terminie 2 miesięcy pod rygorem odrzucenia skargi. Skarżąca do dnia wydania przedmiotowego postanowienia nie wykonała zarządzenia i nie wskazał pełnomocnika do doręczeń.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 299 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) zwanej dalej w skrócie P.p.s.a., jeżeli strona mająca miejsce zamieszkania za granicą nie ustanowiła pełnomocnika do prowadzenia sprawy mającego miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce, obowiązana jest wraz z wniesieniem skargi ustanowić pełnomocnika do doręczeń mającego miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce. W razie niedopełnienia tego obowiązku zgodnie z regulacją art. 299 § 2 P.p.s.a. sąd wzywa stronę, aby uzupełniła ten brak w terminie dwóch miesięcy od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.
W rozpoznawanej sprawie, pomimo skutecznego wezwania skarżącej do wykonania wyżej wskazanego obowiązku, skarżąca nie ustanowiła pełnomocnika do doręczeń mającego miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce w terminie wyznaczonym przez Sąd, który upłynął bezskutecznie.
Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 299 § 2 oraz art. 58 § 3 P.p.s.a. postanowił jak w sentencji