Uzasadnienie
Wojewoda D. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na wyżej oznaczoną uchwałę Rady Miejskiej w K. G., domagając się stwierdzenia nieważności następujących jej postanowień, a to:
- - § 1 rozdziału I ust. 1 lit. h, lit. i uchwały, jako podjętego z istotnym naruszeniem art. 30 ust. 6 pkt 1, art. 35 ust. 2, ust. 2a ustawy z dnia 26 stycznia 1984 r. Karta Nauczyciela (t.j. Dz. U.z 2006 r. Nr 97, poz. 674 ze zm.) w związku z art. I art. 94 Konstytucji, § 149 załącznika do rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 20 czerwca 2002 r. w sprawie "Zasad techniki prawodawczej" (Dz. U. Nr 100, poz. 908);
- - § 1 rozdziału II ust. 6 uchwały, jako naruszającego w sposób istotny art. 30 ust. 6 pkt1, art. 33 ust. 1 Karty Nauczyciela w związku z art. 7 Konstytucji;
- - § 1 rozdziału III ust. 11 uchwały, jako naruszającego w sposób istotny art. 30 ust. 1, ust. 6 pkt 1 w związku z art. 76 ust. 1 ustawy Karta Nauczyciela w związku z art. 94 Konstytucji, art. 29 § 1 ustawy Kodeks pracy w związku z art. 91c ust. 1 ustawy Karta Nauczyciela. Pismem z dnia [...] strona skarżąca cofnęła skargę, z taką argumentacją, że Rada Miejska w K. G. w dniu [...] podjęła uchwałę Nr [....] w sprawie zmiany swojej uchwały z dnia [...], Nr [...] w sprawie ustalenia regulaminu określającego wysokość stawek oraz szczegółowe warunki przyznawania nauczycielom dodatków: za wysługę lat, motywacyjnego, funkcyjnego i za warunki pracy oraz szczegółowy sposób obliczania wynagrodzenia nauczycieli za godziny ponadwymiarowe i za godziny doraźnych zastępstw. Strona przeciwna w dopowiedzi na skargę oświadczyła, że nie wnosi zastrzeżeń do złożonego oświadczenia o cofnięciu skargi oraz wniosła o umorzenie postępowania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 60 zdanie 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), skarżący może cofnąć skargę i cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże skuteczność czynności procesowej cofnięcia skargi uzależniona jest od wyniku badania sprawy przez Sąd w przedmiocie niedopuszczalności cofnięcia skargi, o czym stanowi dalej zdanie 3 art. 60 wskazanej wyżej ustawy procesowej. Natomiast niedopuszczalność wniosku o cofnięcie skargi stwierdzana jest w przypadku ustalenia, że przedmiotowy wniosek strony skarżącej zmierza do obejścia prawa lub spowodowałby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Jak wynika z Uchwały Rady Miejskiej w K. G. z dnia [...], Nr [...] w sprawie zmiany uchwały Nr [...] Rady Miejskiej w K. G. z dnia [...], skreślono nią przepisy § 1 Uchwały Nr [...] w pkt. 1 lit. h i lit. i, pkt 6 oraz pkt 11, a zatem zakres w jakim zmieniono uchwałę pokrywa się z zarzutami podniesionymi w skardze Wojewody D. Ponadto zgodnie z § 3 przedmiotowej uchwały weszła ona w życie po upływie 14 dni od daty ogłoszenia w Dzienniku Urzędowym Województwa D. z mocą obowiązującą od dnia [...].
W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego oświadczenie organu nadzoru w przedmiocie cofnięcia skargi w świetle materiału aktowego badanej sprawy, nie nasuwa – z tego punktu widzenia – żadnych wątpliwości ani zastrzeżeń. W związku z powyższym uznać należało, że cofnięcie skargi jest dopuszczalne. W myśl art. 161 § 1 pkt 1 powołanej na wstępie ustawy Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. W konsekwencji, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postępowanie wszczęte wniesieniem skargi, podlegało umorzeniu.
Dla tych motywów orzeczono jak w sentencji postanowienia.