Uzasadnienie
Pismem, nadanym w urzędzie pocztowym w dniu 31 grudnia 2011 r., skarżący wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] stycznia 2011 r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Ośrodka Pomocy Społecznej w K. z dnia [...] listopada 2010 r. nr [...] w przedmiocie zwrotu należności z tytułu wypłaconego z funduszu alimentacyjnego świadczenia. Decyzja zawierała pouczenie o sposobie i terminie wniesienia skargi do Sądu i doręczono ją skarżącemu w dniu 19 stycznia 2011 r., co poświadczył własnoręcznym podpisem. W związku z powyższym, termin do wniesienia skargi upłynął w dniu 18 lutego 2011 r.
Skarżący w uzasadnieniu wniosku o przywrócenie terminu wskazał, że uchybienie terminowi nie wynikało z jego winy, a jedynie z niezrozumienia pouczenia zawartego w decyzji, ponieważ jest obcokrajowcem i nie zna języka polskiego w takim stopniu, aby mógł je samodzielnie przeczytać, zrozumieć oraz złożyć skargę do Sądu. Wnioskodawca wskazał również, że żona jest jego tłumaczem, ponieważ nie jest w stanie samodzielnie załatwić jakiejkolwiek sprawy w urzędzie lub gdziekolwiek, a na tłumacza prywatnego go nie stać. Skarżący podniósł, że cała korespondencja wysyłana jest do niego w języku polskim, którego nie rozumie. Podkreślił, że pomimo tego, że w grudniu 2011 r. skończył kurs języka polskiego dla obcokrajowców, nadal jest to dla niego bardzo trudny język i bez jego znajomości jest nieporadny.
W odpowiedzi na wezwanie Sądu z dnia 19 marca 2012 r. skarżący uzupełnił braki formalne wniosku o przywrócenie terminu poprzez nadesłanie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do postanowień art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) – zwanej dalej p.p.s.a - jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócić termin. Warunkami skuteczności takiego wniosku jest: złożenie go w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, spowodowanie dla strony ujemnych skutków w zakresie postępowania sądowego, równoczesne ze złożeniem wniosku dokonanie uchybionej czynności oraz uprawdopodobnienie okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu (art. 86 § 1 i § 2 oraz art. 87 § 1, § 2 i § 4 p.p.s.a.). Wszystkie te przesłanki muszą być spełnione łącznie, co oznacza, że brak jednej z nich skutkować musi odmową przywrócenia terminu.
Podstawowym kryterium przy rozpoznaniu wniosku o przywrócenie terminu jest uprawdopodobnienie przez stronę, że nie dokonała czynności bez własnej winy. O braku winy można mówić tylko w razie uprawdopodobnienia przez stronę, że dopełnienie czynności było niemożliwe z powodu przeszkody nagłej i nie do przezwyciężenia. W nauce prawa jak i orzecznictwie przyjmuje się, iż usprawiedliwione przyczyny uchybienia terminu do dokonania czynności są ograniczone do okoliczności, które nie tyle utrudniają, ale faktycznie uniemożliwiają dokonanie czynności nawet przy zachowaniu największej możliwej staranności takich jak: przerwę w komunikacji, powódź, pożar, inną katastrofę, nagłą chorobę strony przy równoczesnej niemożliwości wyręczenia się inną osobą, mylne poinformowanie strony o sposobie i terminie wniesienia środka zaskarżenia. – ("Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Komentarz", pod red. T. Wosia, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis Warszawa 2008 str. 381).
Przechodząc do merytorycznej oceny wniosku skarżącego stwierdzić należy, że nie zostały spełnione łącznie przesłanki wymienione w art. 87 p.p.s.a., stanowiące warunek formalny wniosku o przywrócenie terminu. Wnioskodawca bowiem nie uprawdopodobnił w sposób wystarczający, iż nie ponosi winy w uchybieniu terminu. Skarżący podniósł, że jest obcokrajowcem i nie zna języka polskiego, ale powyższa argumentacja nie zasługuje na uwzględnienie. W niniejszej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w pełni zgadza się ze stanowiskiem Naczelnego Sądu Administracyjnego, wyrażonym w wyroku z 6 września 2001 r., sygn. akt V SA 165/01 (LEX nr 51270) mianowicie, iż nieznajomość języka polskiego nie może być uznana za okoliczność usprawiedliwiającą uchybienie terminu. Stosownie do treści art. 4 ustawy z dnia 7 października 1999 r. o języku polskim (tekst jedn. z 2011 r. Dz. U. Nr 43, poz. 224 ze zm.) język polski jest językiem urzędowym organów instancji i urzędów podległych m.in. konstytucyjnym organom państwa, a powołanych w celu realizacji zadań tych organów. Oświadczenia składane tym organom muszą być dokonywane w języku polskim (art. 5 ust. 2 cyt. ustawy).
Zdaniem Sądu trudno uzasadnić tak długie zwlekanie przez skarżącego ze złożeniem skargi, skoro z treści wniosku o przywrócenie terminu wynika, że skarżącemu pomaga żona, która jest jego tłumaczem. Zaznaczyć należy, że przywrócenie uchybionego terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie wtedy, gdy wnioskodawca w sposób przekonujący zaprezentowaną argumentacją uprawdopodobni brak swojej winy, a przy tym wskaże, że niezależna od niego przyczyna istniała przez cały czas, aż do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu. W przedmiotowej sprawie, zdaniem Sądu, taka sytuacja nie zachodzi.
W konsekwencji Sąd uznał, że w stanie faktycznym przedmiotowej sprawy nie zostały zrealizowane przesłanki określone w art. 87 p.p.s.a., od których zaistnienia uzależnione jest uwzględnienie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.
Na marginesie wskazać należy, że Sąd wywnioskował na podstawie materiału aktowego że - pomimo błędnego wskazania przez wnioskodawcę przedmiotu zaskarżenia w skardze nadanej w urzędzie pocztowym w dniu 27 lutego 2012 r. –przedmiotem wniosku o przywrócenie terminu może być wyłącznie decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] stycznia 2011 r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Ośrodka Pomocy Społecznej w K. dnia[...] listopada 2010 r. nr [...].
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu orzekł jak w sentencji.