Uzasadnienie
Pismem z dnia 29 listopada 2013 r. K. K. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na decyzję Wojewody D. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie utraty statusu osoby bezrobotnej. Decyzja ta zawierała prawidłowe pouczenie o sposobie i terminie jej zaskarżenia. Z materiału aktowego sprawy (zwrotnego potwierdzenia odbioru) wynika, że zaskarżona decyzja została doręczona na adres skarżącego w dniu 30 października 2013 r., zaś jej odbiór skarżący pokwitował osobiście. Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.)(zwanej dalej p.p.s.a.), skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. A zatem początek biegu 30 – dniowego terminu do wniesienia skargi rozpoczął się w dniu 31 października 2013 r., zaś termin ten upływał w dniu 29 listopada 2013 r. (piątek), który był ostatnim dniem na uruchomienie postępowania sądowo-administracyjnego w niniejszej sprawie.
Natomiast skarżący wniósł przedmiotową skargę w dniu 30 listopada 2013 r. (data nadania pisma w urzędzie pocztowym). Należy zatem uznać, że skarga została wniesiona z przekroczeniem 30-dniowego terminu, a jednocześnie skarżący nie złożył wniosku o przywrócenie terminu do jej wniesienia.
W świetle powyższego należy stwierdzić, że skarżący wniósł skargę z uchybieniem ustawowego terminu, określonego w art. 53§1 p.p.s.a, co czyni skargę spóźnioną i w konsekwencji obligowało Wojewódzki Sąd Administracyjny do jej odrzucenia na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a, co orzeczono w sentencji postanowienia.