Uzasadnienie
Skarżący S.T. zakwestionował przed Tutejszym Sądem decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji we W. z dnia [...] stycznia 2010 r., nr [...]. Decyzja ta utrzymała w mocy decyzję Komendanta Powiatowego Policji w D. z dnia [...] marca 2009 r., nr [...] odmawiającą przyznania równoważnika pieniężnego za remont lokalu mieszkalnego za lata 2006-2008.
Na rozprawie w dniu 6 października 2010 r. w związku wniesieniem w szeregu podobnych sprawach o równoważnik pieniężny za remont lokalu mieszkalnego skarg kasacyjnych do Naczelnego Sadu Administracyjnego przez pełnomocników Komendanta Wojewódzkiego Policji we W., pełnomocnik organu złożył wniosek o zawieszenie postępowania w sprawie.
Pismem z dnia 3 listopada 2010 r. skarżący wyraził zgodę na zawieszenie postępowania.
Postanowieniem z dnia 22 listopada 2010 r. tutejszy Sąd, na podstawie art. 126 p.p.s.a., zawiesił na zgodny wniosek stron postępowanie do czasu rozstrzygnięcia w podobnych skargach przez Naczelny Sąd Administracyjny.
Wnioskiem z dnia 6 czerwca 2013 r. nr RPO-653177/10-IV/10/DZ, Rzecznik Praw Obywatelskich wystąpił do Naczelnego Sądu Administracyjnego z zagadnieniem prawnym następującej treści:
"Czy w sytuacji pozostawania w obrocie prawnym decyzji ostatecznej, przyznającej emerytowanemu funkcjonariuszowi Policji uprawnienie do równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego, wydanej przed dniem 1 stycznia 2006 r. dopuszczalne jest wydanie, w stanie prawnym ukształtowanym rozporządzeniem Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 28 grudnia 2005 r. zmieniającym rozporządzenie MSWiA z dnia 28 czerwca 2002 r. w sprawie wysokości i szczegółowych zasad przyznawania, odmowy przyznawania, cofania i zwracania przez policjantów równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego (Dz. U. Nr 266, poz. 2246), decyzji odmawiającej wypłaty tego świadczenia, bądź umarzającej postępowanie wszczęte przez emerytowanego funkcjonariusza Policji".
Uchwałą z dnia 25 listopada 2013 r. (sygn. akt I OPS 9/13) Naczelny Sąd Administracyjny rozstrzygną powyższą kwestię.
Postanowieniem z dnia 27 grudnia 2013 r. WSA we Wrocławiu podjął z zawieszone postępowanie z powodu ustania przyczyny zawieszenia.
W dniu 20 lutego 2014 r. Urząd Stanu Cywilnego w Ł. przesłał do tutejszego Sądu, Odpis Skróconego Aktu Zgonu (nr [...]) S. T. z którego wynika, że skarżący zmarł w dniu 28 sierpnia 2011 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania. Stosownie do § 2 powołanego artykułu postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym.
Z kolei stosownie do treści art. 124 § 3 p.p.s.a., nie zawiesza się postępowania w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego.
Z tej przyczyny, w związku ze śmiercią skarżącego oraz biorąc pod uwagę, że przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, a wynik postępowania nie dotyczy potencjalnych spadkobierców, postępowanie sądowe w niniejszej sprawie nie mogło zostać zawieszone, zaszła natomiast podstawa do jego umorzenia.
Z tego względu Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, na podstawie art. 161 § 1 pkt 2 i § 2 p.p.s.a., orzekł jak sentencji