Uzasadnienie
Pismem z dnia 8 stycznia 2014 r. [...] wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we W. na decyzję Odwoławczej Komisji Stypendialnej Akademii Wychowania Fizycznego we W. z dnia [...] 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania stypendium socjalnego i zwiększenia stypendium socjalnego.
W piśmie procesowym z dnia 12 czerwca 2014 r. pełnomocnik skarżącej poinformował, że w dniu [...] 2014 r. Odwoławcza Komisja Stypendialna podjęła decyzję nr [...], którą uchyliła w całości zaskarżoną decyzję. Przy czym podniósł, iż w decyzji tej została błędnie oznaczona data, od której stypendium zostało przyznane. Jednakże jak podał pełnomocnik skarżącej, pismem z dnia 12 czerwca 2014 r., zwrócił się do organu o sprostowanie oczywistej omyłki pisarskiej co do daty. Zaznaczył, że w przypadku sprostowania wskazanej daty zasadnym będzie umorzenie postępowania sądowego jako bezprzedmiotowego.
Postanowieniem z dnia [...] 2014 r. organ odwoławczy sprostował oczywistą omyłkę w decyzji z dnia [...] 2014 r. w żądany przez skarżącą sposób.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej: p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Stosownie natomiast do art. 54 § 3 p.p.s.a., organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. (...).
Postępowanie sądowoadministracyjne staje się bezprzedmiotowe, jeśli w jego toku wystąpią zdarzenia, w następstwie których przestanie istnieć sprawa sądowoadministracyjna i wydanie wyroku stanie się zbędne lub niedopuszczalne. Na gruncie tego przepisu chodzi o zdarzenia będące przeszkodami o charakterze trwałym, powodującymi niemożność dalszego postępowania. Postępowanie sądowe może stać się bezprzedmiotowe z różnych przyczyn. Jedną z nich jest wyeliminowanie z obrotu prawnego zaskarżonego aktu przez organ, który wydał ten akt.
Z taką sytuacją mamy do czynienia w rozpoznawanej sprawie. Przedmiotem skargi jest decyzja Odwoławczej Komisji Stypendialnej Akademii Wychowania Fizycznego we W. z dnia [...] 2013 r. w przedmiocie odmowy przyznania stypendium socjalnego i zwiększenia stypendium socjalnego, która to decyzja, po wniesieniu na nią skargi przez stronę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, decyzją z dnia [...] 2014 r. została przez organ odwoławczy w całości uchylona a skarżącej przyznano stypendium socjalne we wnioskowanym zakresie.
W konsekwencji, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. w związku z art. 54 § 3 p.p.s.a., postępowanie w niniejszej sprawie podlegało umorzeniu, o czym orzeczono w pkt I sentencji postanowienia.
Orzeczenie o kosztach uzasadnia art. 201 p.p.s.a.
Zgodnie natomiast z art. 239 pkt 1 lit. a p.p.s.a., strona skarżąca działanie, bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych.
Niniejsza sprawa, bezsprzecznie, mieści się w tym zakresie wobec czego uiszczony przez skarżącą w dniu 9 stycznia 2014 r. wpis od skargi należało uznać za nienależny.
Stosownie do art. 225 p.p.s.a. opłatę prawomocnie uchyloną w całości lub w części postanowieniem sądu oraz różnicę między kosztami pobranymi a kosztami nienależnymi, a także pozostałość zaliczki wpłaconej na pokrycie wydatków zwraca się stronie z urzędu na jej koszt.
Cytowany wyżej przepis dotyczy sytuacji, gdy wystąpi nadpłata w kwocie kosztów uiszczonych przez stronę w porównaniu z wysokością kwoty należnej. Przy czym, nadpłata wystąpi także wtedy, gdy pobrane koszty sądowe (art. 211 p.p.s.a.) będą wyższe od należnych albo zostaną pobrane od strony zwolnionej od ponoszenia kosztów, np. w sytuacjach, o których mowa w art. 239 p.p.s.a. (por. Małgorzata Niezgódka-Medek, Komentarz do art. 225 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, publ. Lex 2011).
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 225 w związku z art. 239 pkt 1 lit. a p.p.s.a., orzeczono jak w pkt III sentencji postanowienia.