Uzasadnienie
Związek P. gm. "B." pismem z dnia 29.08.2000 r. wniósł, w oparciu o art. 31 § 1 pkt 2 kpa, o dopuszczenie go do udziału w postępowaniu o wydanie pozwolenia na budowę tymczasowej hali kupców na Placu [...] u zbiegu ulic M. i Ś.w W. Organ I instancji pismem z dnia 10.11.2000 r. wezwał Związek P. gm. "B." do uzupełnienia zgłoszonego wniosku. Organ nie podjął jednak postanowienia w trybie art. 31 § 2 kpa, wydał natomiast decyzję nr [...] w dniu [...].12.2000 r., którą zatwierdził projekt budowlany i zezwolił na budowę tymczasowej hali kupców na Pl. [...] w W. Związek P. skierował w dniu 07.12.2000 r. zażalenie w sprawie nie rozpoznania wniosku o dopuszczenie Związku do udziału w postępowaniu administracyjnym do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...], które postanowieniem z dnia [...].12.2000 r. uznało się niewłaściwym do jego rozpatrzenia i przekazało go Wojewodzie [...].
Wojewoda [...] decyzją nr [...] z dnia [...].03.2001 r., po rozpatrzeniu odwołania Związku P. gm. B. od decyzji Burmistrza Gminy [...] nr [...] z dnia [...].12.2000 r. – na podstawie art. 138 § 1 pkt 3 kpa, umorzył postępowanie odwoławcze, uznając, iż odwołujący się nie ma przymiotu strony w rozumieniu art. 28 kpa.
W odpowiedzi na zażalenie z dnia 07.12.2000 r. organ wojewódzki w dniu 02.05.2001 r. skierował pismo do skarżącego, wskazujące na niezasadność wniosku złożonego w oparciu o art. 31 § 1 pkt 2 kpa.
Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 24.02.2003 r. w sprawie sygn. akt IV SA 1162/01, uchylił decyzję Wojewody [...] z dnia [...].03.2001 r. w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego, podnosząc, iż w toku postępowania przed organami doszło do oczywistego naruszenia art. 31 § 2 kpa oraz art. 138 § 3 kpa.
Skargę na bezczynność Wojewody [...] w związku z przekroczeniem 1-miesięcznego terminu na załatwienie sprawy i zobowiązanie organu odwoławczego do rozpatrzenia skargi z dnia 07.12.2000 r. – wniósł Związek P. gm. "B.".
Skarżący podniósł, iż pomimo upływu dwóch lat, nie zostało zakończone postępowanie w sprawie skargi na organ I instancji i nie wydano w tej sprawie postanowienia.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podnosząc, iż po ponownym rozpatrzeniu odwołania Wojewoda [...] decyzją nr [...] z dnia [...].05.2003 r. uchylił w całości decyzję Burmistrza Gminy [...] nr [...] i umorzył postępowanie przed organem I instancji, uznając iż orzekanie merytoryczne w przedmiocie pozwolenia na budowę w sytuacji, gdy inwestycja została zakończona, jest bezprzedmiotowe.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga jest niedopuszczalna.
Zgodnie z art. 3 § 2 ust. 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi" (Dz. U. nr 153, poz. 1270), Sąd rozpoznaje skargi na bezczynność organów w przypadkach określonych w art. 3 § 2 ust. 1-4 cytowanej ustawy, a więc między innymi w sytuacji, gdy organ winien wydać postanowienie w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie w sprawie lub rozstrzygające sprawę co do istoty, bądź postanowienie w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. Powołany przepis art. 3 § 2 ust. 1-4 nie przewiduje więc możliwości wniesienia skargi na bezczynność organu wyższego stopnia w przedmiocie rozpoznania zażalenia na postanowienie organu I instancji w zwłoce.
Postanowienie wydane w oparciu o art. 37 § 2 kpa nie kończy postępowania w sprawie, nie rozstrzyga także sprawy co do istoty i nie przysługuje na nie zażalenie.
Z tych wszystkich względów, uznając skargę na niedopuszczalną, Sąd postanowił jak w na wstępie w oparciu o art. 58 § 1 ust. 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi" (Dz. U. nr 153, poz. 1270).