Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści, przepisy i wyszukiwarka

Powołane przepisy 5

Postanowienie NSA w Warszawie (przed reformą)z 5 września 1997 r., sygn. akt IV SAB 126/96

Teza

1. Po wejściu w życie ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./ istnieje nadal wymóg wniesienia zażalenia, o jakim mowa w art. 37 par. 1 Kpa, na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 Kpa lub ustalonym w trybie art. 36 Kpa, a także w sytuacji, gdy sprawę w pierwszej instancji rozpoznaje naczelny organ administracji państwowej /art. 127 par. 3 Kpa/.

2. Okoliczność, podnoszona przez skarżącego przed Sądem, że przed złożeniem skargi na bezczynność organu kilkakrotnie zgłaszał się do organu z ustną interwencją, nie czyni zadość wymaganiom art. 63 par. 1 Kpa. Taka forma działania skarżącego, nie potwierdzona dokumentem urzędowym w formie protokołu, nie mogła wywrzeć żadnych skutków prawnych.

3. Brak spełnienia przez skarżącego wymogu złożenia zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie oznacza niewyczerpanie środka prawnego, o jakim mowa w art. 34 ust. 1 ustawy o Naczelnym Sądzie Administracyjnym, co czyni niedopuszczalnym wniesienie skargi na bezczynność.

Sentencja

  1. postanawia skargę odrzucić.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.