Uzasadnienie
Zgodnie z art. 97 ust. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Przepisów wprowadzających ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153 poz. 1271 ze zm.)- sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy – Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Przepis zaś art. 161 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153 poz. 1270) enumeratywnie wymienia w jakich przypadkach Sąd postanowieniem umarza postępowanie. W punkcie 3 tego przepisu wymieniono sytuację gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Należy przez to rozumieć, że nie ma potrzeby merytorycznie rozpoznawać sprawę a wszczęte postępowanie zakończyć w sposób formalny.
W przedmiotowej sprawie taka sytuacja zachodzi, skoro skarżący wszczął postępowanie na bezczynność i organ w toku postępowania usunął bezczynność. Wydał decyzję w trybie odwoławczym a czego domagał się skarżący w złożonej skardze. W dacie rozpoznawania sprawy nie było już bezczynności a więc badania zasadności złożonej skargi. Oznacza to, że wszczęte postępowanie należało umorzyć z uwagi na jego bezprzedmiotowość.
Z przyczyn powyższych, orzeczono jak wyżej w punkcie pierwszym wyroku.
Orzeczenie o kosztach znajduje swoje podstawy w art. 201 wyżej wymienionej ustawy.