Uzasadnienie
Krystyna J. wniosła skargę na bezczynność Prezydenta Miasta W. w przedmiocie rozpoznania wniosku o ustanowienie użytkowania wieczystego dla gruntu położonego w W., przy ul. D. W uzasadnieniu skarżąca podała, iż Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem z dnia 15 kwietnia 1998 r. zobowiązało Prezydenta m. W. do rozpoznania wniosku o ustanowienie użytkowania wieczystego nieruchomości warszawskiej położonej przy ul. D. w terminie do dnia 30 maja 1998 r. i mimo tego sprawa nie została rozpoznana do dnia wniesienia skargi, tj. 3 sierpnia 1998 r.
Prezydent Miasta W. wniósł o oddalenie skargi i przedstawił własne postanowienie z dnia 6 października 1998 r., którym z urzędu zawieszono postępowanie administracyjne w sprawie ustanowienia użytkowania wieczystego nieruchomości położonej przy ul. D. do czasu opracowania przez Dzielnicę Śródmieście szczegółowego planu zagospodarowania przestrzennego dla rejonu Rondo "B.". Postanowieniem tym wezwano jednocześnie Urząd Dzielnicy W. do przedstawienia opinii dotyczącej zagospodarowania nieruchomości położonej przy ul. D. W materiale sprawy brak danych, czy ww. postanowienie zostało zaskarżone przez Krystynę J. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga nie jest zasadna. Z punktu widzenia procesowego, a tylko w takim zakresie sprawa mogła być rozpoznawana, organ nie pozostaje w bezczynności w postępowaniu o ustanowienie użytkowania wieczystego dla nieruchomości położonej przy ul. D., albowiem postępowanie w sprawie zostało zawieszone postanowieniem Prezydenta m. W. z dnia 6 października 1998 r. Postanowienie to nie zostało zaskarżone i jest aktualnie wiążące w sprawie. Stan zawieszenia nie jest stanem bezczynności w sprawie w rozumieniu art. 17 i art. 26 ustawy o Naczelnym Sądzie Administracyjnym z dnia 11 maja 1995 r., gdyż jest to stan sprawy, w której nie mogą być podejmowane czynności procesowe ze względu na przeszkody określone w postanowieniu o zawieszeniu postępowania.
W trybie skargi na bezczynność organu nie można zwalczać postanowienia o zawieszeniu postępowania przez organ, albowiem w tym celu należy wykorzystać środki przewidziane w Kodeksie postępowania administracyjnego, a w szczególności stronie przysługuje prawo do złożenia wniosku do organu o podjęcie postępowania.
Z powyższych względów, z mocy art. 27 ust. 1 ustawy o Naczelnym Sądzie Administracyjnym z dnia 11 maja 1995 r., orzeczono jak w sentencji.