Uzasadnienie
W dniu 28 kwietnia 2003 r. S. Z. złożył skargę na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. w sprawie wstrzymania wykopów robót budowlanych prowadzonych przez małż. B. na ulicy [...] w S..
Skarżący stwierdził, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w S. mylnie zrozumiał pismo [...] Urzędu Wojewódzkiego w W., który nakazuje podjęcie działań o wstrzymanie wykopów wszelkich robót budowlanych na działce małż. B. przy ul. [...] w S. Do skargi S. Z. załączył dwa pisma [...] Urzędu Wojewódzkiego w W. - jedno z [...] lipca 2002 r. przekazujące pismo S. Z. z dnia [...] czerwca 2002 r. będące wnioskiem o wydanie wyrysu z mapy ewidencyjnej dla nieruchomości przy ul. [...] do Starostwa Powiatu S. i z dnia [...] lipca 2002 r. przekazujące również kopię pisma z dnia [...] czerwca 2002 r. do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. celem podjęcia działań w sprawie zawartego w pkt 2 tegoż pisma żądania wstrzymania wykopów fundamentowych pod budowę.
W odpowiedzi na skargę Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w S. wyjaśnił, że kiedy [...] Urząd Wojewódzki w W. Wydział [...], pismem z dnia [...] lipca 2002 r. przekazał do inspektoratu wniosek S. Z. z dnia [...] czerwca 2002 r. zatytułowany "skarga", celem podjęcia działań w sprawie zawartego w punkcie 2 tegoż pisma żądania wstrzymania wykopów fundamentowych na działce nr ewid. [...] położonej w S. przy ul. [...], będącej własnością A. i S. B. było już wszczęte postępowanie administracyjne przez inspektorat na wniosek S. Z. w sprawie wykopów na działkach sąsiednich nr [...] będącej własnością W. i J. L. oraz nr ewid. [...] będącej własnością A. i S. B. Liczne postępowania administracyjne w sprawach zgłoszonych do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego przez S. Z. zostały zakończone wydaniem przez ten organ stosownych decyzji w sprawach.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Ma rację strona skarżąca, że w bezczynności pozostaje Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w S., jako organ pierwszej instancji właściwy m.in. do orzekania o wstrzymanie robót budowlanych, w sytuacjach określonych przez przepisy Prawa budowlanego.
Jeżeli zatem skarżący domagał się w piśmie z dnia [...] czerwca 2002 r. od tego organu podjęcia rozstrzygnięcia w przedmiocie wstrzymania robót budowlanych, o których mowa, to powinien on wypowiedzieć się w tej sprawie w formie i w terminie prawem określonym.
Bezsporne jest, że były wszczęte liczne postępowania administracyjne, które zakończyły się wydaniem decyzji w przedmiotowych sprawach, lecz wniosek skarżącego nie został rozpoznany.
Jest zatem oczywiste, że organ administracji nie dotrzymał terminu określonego w art. 35 Kodeksu postępowania administracyjnego. Co prawda skargę na bezczynność organu administracji publicznej można wnieść do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego po wyczerpaniu trybu określonego w art. 37 § 1 kpa tj. po wniesieniu zażalenia do organu wyższego stopnia, którym w niniejszej sprawie jest Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w W., nie monitowany bezpośrednio przez skarżącego, ale mając na uwadze, iż takie zażalenie zostało złożone do Wojewody [...], sprawującego zwierzchnictwo służbowe nad administracją rządową zespoloną, w tym nad Wojewódzkim Inspektorem Nadzoru Budowlanego w W., uznać należy, iż w rozpoznawanej sprawie wymóg art. 37 § 1 kpa został spełniony. Z akt sprawy wynika bowiem jednoznacznie, że skarżący żali się na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S., w sprawie ewidentnie pozostającej we właściwości inspekcji nadzoru budowlanego a tym samym nie było wątpliwości, że zażalenie to w istocie skierowane było do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. i tam winno być przekazane. Obywatel ma prawo oczekiwać, że pismo skierowane do określonej struktury administracji rządowej (zespolonych inspekcji służb i straży) zostanie skierowane do właściwego organu.
Mając powyższe na uwadze i na podstawie art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270) Sąd orzekł, jak w wyroku.
O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 wyżej wymienionej w ustawy.