Uzasadnienie
Skargą z dnia 22 lipca 2003 r. J. P. zarzuciła bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W., który na jej wniosek złożony w dniu 16 kwietnia 2003 r., nie wszczął postępowania w oparciu o przepis art. 51 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego w sprawie robót budowlanych przy ul. [...]. Nieskuteczne też było zażalenie zgłoszone do organu nadrzędnego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w trybie art. 37 kpa. Do dnia wniesienia skargi nie została powiadomiona o sposobie załatwienia sprawy.
W odpowiedzi na skargę Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o oddalenie skargi wyjaśniając, że w dniu 4 kwietnia 2003 r. do organu wróciły akta administracyjne sprawy dotyczącej inwestycji przy ul. [...] w W., polegającej na budowie 4-kondygnacyjnego budynku mieszkalno-biurowego.
Po wydaniu wyroku przez Naczelny Sąd Administracyjny w sprawie sygn. akt IV SA 1613-1614/02 - ze skargi między innymi K. P., organ przystąpił do ponownego rozpoznania sprawy.
Organ wydał:
- 1) postanowienie nr [...] z dnia [...] sierpnia wstrzymujące roboty budowlane wykonywane z odstępstwem od pozwolenia na budowę;
- 2) postanowienie nr [...] z dnia [...] sierpnia 2003 r. nakładające na inwestora obowiązki;
- 3) decyzję nr [...] z dnia [...] października 2003 r. nakładającą obowiązek złożenia przez inwestora dokumentacji.
W październiku 2003 r. akta administracyjne zostały zgodnie z zarządzeniem przesłane do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego.
Po złożeniu odpowiedzi na skargę, do której załączono odpisy wydanych orzeczeń - skarżąca podtrzymała swoją skargę na bezczynność organu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z utrwalonym stanowiskiem orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego o bezczynności organu w załatwieniu sprawy można mówić wówczas, gdy w zakreślonym przepisami prawnymi terminie organ nie rozstrzygnie merytorycznie jej ani też nie podejmie czynności, do których jest zobowiązany zgodnie ze swymi kompetencjami.
Taka sytuacja nie ma miejsca w sprawie niniejszej.
Wnioski złożone przez skarżącą, w dniu 31 marca 2003 r., jak i 16 kwietnia 2003 r. do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego, to wnioski dowodowe złożone w toczącym się już postępowaniu przed Powiatowym Inspektorem Nadzoru Budowlanego - dotyczącym realizacji budynku mieszkalno-biurowego przy ul. [...] w W. Postępowanie toczyło się już od 1999 roku - udział w nim brała także skarżąca J. P. wraz z mężem K. P., którym to jako stronom doręczano wydawane orzeczenia organów. Potwierdzają to złożone wraz z odpowiedzią na skargę odpisy orzeczeń (postanowienie nr [...], decyzja nr [...], decyzja nr [...], decyzja nr [...], decyzja nr [...], postanowienie PINB nr [...] i postanowienie PINB nr [...]).
Jak zaznaczono wyżej złożone przez skarżącą wnioski z dnia 31 marca 2003 r. jak i z dnia 16 kwietnia 2003 r. - to wnioski dowodowe zgłoszone w toczącej się sprawie a nie wnioski wszczynające postępowanie i wymagające samodzielnego rozstrzygnięcia przez organ.
W dacie ich zgłoszenia, organ przystępował do ponownego rozpoznawania sprawy, po kontroli przez Naczelny Sąd Administracyjny decyzji Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego nr [...] z dnia [...] marca 2002 r., który wyrokiem z dnia 20.01.2003 r. uchylił decyzję zaskarżoną oraz decyzję pierwszoinstancyjną Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2001 r.
W tym postępowaniu organ, jak wynika z wcześniejszych ustaleń, wydał:
- - postanowienie nr [...] o wstrzymaniu robót budowlanych;
- - postanowienie nr [...] nakładające obowiązki na inwestora;
- - decyzję nr [...]- nakładającą obowiązek inwentaryzacji budynku.
Nie można więc zarzucić organowi bezczynności w sprawie - jak to zarzuca skarżąca. W związku z faktem doręczenia małż. P. zarówno w/w postanowień jak i decyzji - niezasadne są twierdzenia skarżącej o braku informowania stron o przebiegu postępowania w sprawie.
Brak podstaw prawnych do uznania słuszności skargi - uzasadnia jej oddalenie.
Z mocy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270) orzeczono jak w sentencji.